«Οι Ατρόμητοι της Μαργαριτοχώρας: Κυνηγώντας τους λαθρέμπορους ζώων στην Κένυα» είναι το ολοκαίνουργιο, -5ο στη σειρά- βιβλίο της Θεσπρωτής συναδέλφου –συγγραφέας Άννας Στεργίου. Οι …Μασσάι στα σύνορα της Κένυας και οι βόρειο-ανατολικοί γείτονές της… Σομαλοί πειρατές, ήταν απλά το έναυσμα για να συζητήσουμε φλέγοντα ζητήματα της επικαιρότητας. Ο σεβασμός στους άλλους λαούς, στην άγρια φύση και στο περιβάλλον θέματα είναι εκείνα που ‘πραγματεύεται’ στο νέο της βιβλίο. Καθ’ ότι όμως και πολιτική συντάκτρια με πολύ ‘βαρύ βιογραφικό’ και φυσικά πολιτικοποιημένη η ίδια, η συζήτηση –συνέντευξη, πέρα από το νέο της πνευματικό δημιούργημα, αλλά και τα …κυοφορούμενα, οδηγήθηκε αναπόφευκτα και σε πολιτικο-κοινωνικά θέματα της εποχής. Μιλάει έξω από τα δόντια για όλους και για όλες, καυτηριάζοντας τα κακώς κείμενα και καμωμένα.

Τα όσα συζητήσαμε παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον και αξίζει να διαβάσετε ολόκληρη τη συνέντευξη:

 

atromitoi_2.jpg

 

Ας δούμε τι μας είπε:

Κα Στεργίου,

Πριν λίγες μέρες εκδόθηκε το 5ο σας βιβλίο: «Οι Ατρόμητοι της Μαργαριτοχώρας: Κυνηγώντας τους λαθρέμπορους ζώων στην Κένυα» από τις εκδόσεις Κομνηνός. Τι περιλαμβάνει;

«Η παρέα των Ατρόμητων της Μαργαριτοχώρας συνδέεται με τον γιο μου και τους αγαπημένους του φίλους. Επομένως, αυτά τα υπέροχα παιδιά, που τα γνωρίζω από μικρά και τα λατρεύω, αποτελούν ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης για μένα. Το κυνήγι των λαθρέμπορων στην Κένυα δίνει στα παιδιά να καταλάβουν ότι πρέπει να σέβονται τους άλλους λαούς, το φυσικό περιβάλλον και τ΄ άγρια ζώα».

-Δυστυχώς, το περασμένο καλοκαίρι είδαμε προβληματικές συμπεριφορές στη διαχείριση των ζώων και στην Ήπειρο…

«Οι κακές νοοτροπίες δεν ξεριζώνονται εύκολα κι είναι τραγικό, όταν προέρχονται από αξιωματούχους. Ευτυχώς, αυτές οι συμπεριφορές πλέον είναι καταδικαστέες απ’ την κοινωνία. Ωστόσο, είδαμε πρόσφατα μία έφηβη να κακοποιεί ένα γατάκι στην Κρήτη. Αυτό είναι χειρότερο, διότι σημαίνει πως η Νέα Γενιά δεν έμαθε τίποτα απ΄ τα δικά μας λάθη. Ο άνθρωπος νομίζει πως μπορεί να επιβιώσει χωρίς το φυσικό περιβάλλον. Αν ήταν έτσι θα είχαμε ήδη μετακομίσει στη Σελήνη ή στον Άρη».

 

Atromitoi_3.jpg

-Θεωρείτε ότι υπάρχει μερίδιο ευθύνης και στο υπουργείο Παιδείας;

«Μαθαίνεις τα παιδιά να σέβονται τον άλλον, τα ζώα, το περιβάλλον, όταν κι εσύ τα σέβεσαι. Η υποργός Παιδείας, η κυρία Κεραμέως κάνει δεξιά κι αριστερά μηνύσεις. Η έννοια της ενσυναίσθησης είναι μάλλον άγνωστη στην υπουργό Παιδείας. Διαφημίζει συνεργασίες με μεγάλα αμερικανικά Πανεπιστήμια και τα παιδιά στα δημόσια δημοτικά σχολεία κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς πετρέλαιο. Πως θα σεβαστούν τον συμμαθητή τους, που είναι πιο ντροπαλός ή το προσφυγόπουλο, όταν η Κοινωνιολογία έχει σχεδόν εξοβελιστεί απ΄ το σχολικό πρόγραμμα; Τι πάει στραβά κι έχουμε συμμορίες ανηλίκων; αναρωτήθηκε. Η στάση της είναι λες κι απεχθάνεται τις ανθρωπιστικές επιστήμες ενώ της έχουν επισημάνει την αξία τους και βουλευτές του κόμματός της, όπως ο Μάξιμος Χαρακόπουλος, ο Άγγελος Τσιγκρής κ.ά. Χωρίς ανθρωπιά, διάλογο και σεβασμό στο περιβάλλον, οι κοινωνίες είναι καταδικασμένες».

kolaz_stergiou.jpg

-Κάποιοι υποστηρίζουν πως είναι άντρα ανομίας και τα Πανεπιστήμια…

«Βολεύει πολύ να έχουμε νέους, που δεν φωνάζουν, δεν ονειρεύονται, δεν εξεγείρονται, για τις κακοδαιμονίες μας. Το ελληνικό Πανεπιστήμιο πρέπει να είναι φάρος γνώσης όχι αστυνομοκρατίας. Το «θεσμικό φάρμακο» είναι περισσότερο δημοκρατία όχι λιγότερη. Όταν καταστρέφεις τη μοίρα 40 χιλιάδων παιδιών, προκειμένου να ξεμπουκώσει το σύστημα και να στραφούν στα ιδιωτικά , δηλαδή όσοι έχουν να πληρώσουν κι οι υπόλοιποι να πάνε πνιγούν, δεν κάνεις πολιτική παιδείας. Όμως, το θέμα είναι γενικότερο και δείχνει και το μέγεθος της πολιτικής κρίσης».

-Δηλαδή;

«Αντί να πάρουμε περισσότερους αναισθησιολόγους στο Αγία Σοφία, εμείς πήραμε περισσότερους αστυνομικούς, για να εισβάλλουν στα Πανεπιστήμια. Υπάρχουν γυναίκες, που παρακαλούν να τις φυλάξει η Αστυνομία, ώστε να μην τις σκοτώσει ο άντρας τους κι εμείς τις αφήνουμε απροστάτευτες, για να φυλάμε τον Φουρθιώτη. Αντί να ενισχύουμε την Πρόνοια, παίρνουμε δημοτικούς αστυνομικούς. Μιλάμε για αδιανόητα πράγματα».

Atromitoi.jpg

 

-Είναι εύκολο σε μία εποχή, που όλα ψηφιοποιούνται τα παιδιά να διαβάζουν ένα παραμύθι;

«Υπάρχουν παιδιά του δημοτικού, που με τραβούσαν από το πόδι στο διάλειμμα, για να μη φύγω κι άλλα με ρωτούσαν πότε θα βγει το 2ο βιβλίο, για να ξαναπάω. Ήταν συγκινητικό κι ελπιδοφόρο. Οι Ατρόμητοι αγαπήθηκαν, επειδή είναι Έλληνες ήρωες της διπλανής πόρτας με κεντρικό το μοτίβο της ελιάς. Το δέντρο της ελιάς είναι στην αυλή τους, ο καρπός του είναι στη σαλάτα τους, φυτρώνει στο κτήμα του παππού. Οι Ατρόμητοι έχουν το στοιχείο της περιπέτειας. Κρατούν την ελληνική ταυτότητά τους αλλά αυτό δεν τους εμποδίζει να έρθουν σ΄ επαφή μ’ άλλες κουλτούρες και να χτίσουν νέες φιλίες. Επομένως, τα παιδιά μπορούν να ταυτιστούν μαζί τους, γιατί είναι γενναίοι κι ανθρωπιστές, χωρίς να είναι Υπεράνθρωποι».

kenya.jpg

 

-Την 1η Οκτωβρίου ταξιδεύουν οι Ατρόμητοι και στο ακριτικό νησί τον Άι Στράτη…

«Οι άνθρωποι γενικά στις παραμεθόριες περιοχές πρέπει να στηρίζονται γιατί φυλούν Θερμοπύλες. Πηγαίνουμε με το Κέντρο Στήριξης Οικογένειας (ΚΕΣΟ), εκκλησιαστικό ίδρυμα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και τη διευθύντρια, Μαίρη Πίνη και θα υπάρξει και ιατρική φροντίδα. Από τις εκδόσεις Κομνηνός γίνεται μία προσπάθεια το παιδικό βιβλίο να ταξιδέψει όσο πιο μακριά γίνεται. Ο Άι Στράτης ενώ είναι ένας μικρός παράδεισος, συνδέθηκε παλαιότερα με μαύρες σελίδες της ελληνικής ιστορίας. Δυστυχώς, το μαύρο επιστρέφει στις ζωές μας. Ο φασισμός στην Ιταλία με κοινοβουλευτικό μανδύα ξαναπαίρνει κεφάλι. Ο λύκος, όμως με προσωπείο ή χωρίς, παραμένει λύκος».

-Στα νησιά όμως είναι πιο έντονο και το θέμα των μεταναστών. Μιλάτε για τους μετανάστες και στο βιβλίο σας, στην Κυρά του Δράκου…

«Κοιτάξτε υπάρχει μία σύγχυση και στην Αριστερά. Οι μετανάστες μπορούν να είναι διαμάντια, όπως οι αδελφοί Αντετοκούμπο ή καθάρματα, όπως εκείνος, που βίασε την κοπέλα στην Πάρο και την άφησε ανάπηρη. Για να εντάξεις, κάποιον, πρέπει πρώτα να τον μάθεις. Να τον κατανοήσεις. Βάλαμε γιατρούς αλλά δεν βάλαμε κοινωνιολόγους κι ανθρωπολόγους μέσα στις δομές. Οι Έλληνες, που τα βάζουν με τους μετανάστες θα έπρεπε πρωτίστως να τα βάζουν με το ελληνικό κράτος. Γιατί αυτό δεν είχε φτιάξει επί δεκαετίες μία φόρμουλα για την υποδοχή μεταναστών, όπως έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ με το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής. Τα νησιά τίγκαραν. Κι η ένταξη δεν μπορεί να γίνει, όταν οι μετανάστες είναι πάνω από ένας ή δυο στους δέκα, διότι αλλιώς μία περιοχή γίνεται γκέτο. Όμως, όταν ένας άνθρωπος χάνει τη δουλειά του ή δεν έχει ψωμί να φάει, δεν θα κάτσει να δει ποιος φταίει. Είναι απελπισμένος. Στην απελπισία και στον φόβο των ανθρώπων επενδύουν τα φασιστικά μορφώματα».

-Κι η Αριστερά τι μπορεί να κάνει;

«Η Αριστερά, εφόσον έρθει στην κυβέρνηση, πρέπει ν΄ αρχίσει να πράττει αυτά, που οραματίζεται. Όταν ο άλλος είναι άνεργος και δεν έχει να πληρώσει τον γιατρό, δεν έχει πάρει τη σύνταξη ή τον έπνιξαν τα δάνεια, δεν μπορείς να του αναλύεις θεωρία. Θέλει λύσεις. Διότι, πάνω στην απελπισία του θα πατήσει στο πιο σαθρό σκαλοπάτι, όπως συνέβη κατά το παρελθόν στην Ελλάδα με τη Χρυσή Αυγή ή απλά δεν θα πάει να ψηφίσει».

            -Που αποδίδετε όμως γενικά τη στροφή της Ευρώπης σε φασιστικά κοινοβουλευτικά κόμματα;

«Η Ενωμένη Ευρώπη είναι επιφανειακά ενωμένη, γιατί υπάρχουν χώρες με πολλές και διαφορετικές ταχύτητες, διαφορετικά συστήματα οργάνωσης, θρησκευτικές πεποιθήσεις και κοσμοθεωρίες. Η Ευρώπη κοιμάται όρθια αν νομίζει πως χωρίς πραγματική αλληλεγγύη και με φιλελεύθερες πολιτικές μπορεί να πορευτεί εσαεί. Άγεται και φέρεται με τα συμφέροντα της πότε της Γερμανίας, πότε της Αμερικής. Η υπόθεση της Ουκρανίας ανέδειξε αυτό το μεγάλο κενό».

-Φοβάστε νέα άνοδο φασιστικών μορφωμάτων;

            «Δεν έχουμε περιθώριο να επαναπαυόμαστε. Υπήρχαν άνθρωποι στα Καλάβρυτα και στο Δίστομο, που ψήφισαν Χρυσή Αυγή. Πήγαν δηλαδή τα παιδιά και τα εγγόνια των δολοφονημένων να ψηφίσουν αυτούς που υποστηρίζουν τους δήμιους των παππούδων τους. Είναι τρομακτικό!».

            -Κι η Αριστερά τι μπορεί να κάνει, όταν στην Ευρώπη κυριαρχεί ένα φιλελεύθερο μοντέλο;

            «Η Αριστερά πρέπει να σταματήσει να διασπάται και ν΄ αρχίσει να ενώνεται. Να ξαναδώσει ελπίδα στον πολίτη. Έλεος πια με τη ιδεολογική καθαρότητα. Δεν μπορεί ν΄ ασπάζεται όλη η Αριστερά την απλή αναλογική αλλά να μη μπορεί να συνεννοηθεί μεταξύ της. Ο κόσμος καίγεται κι εμείς χτενιζόμαστε; Έχουν ιστορική ευθύνη οι ηγέτες της Αριστεράς και του Κέντρου να συνεννοηθούν. Τους κομματικούς μεγαλοϊδεατισμούς διαχρονικά τους έχει πληρώσει πολύ ακριβά αυτός ο τόπος».

-Η αριστερά δεν έκανε λάθη όταν κυβέρνησε;

«Στη Θεσπρωτία λέμε «άμα ξαναγίνω νύφη ξέρω πώς να καμαρώσω». Η Αριστερά δεν είχε ξανακυβερνήσει. Ο Αλέξης Τσίπρας ως πρωθυπουργός κυβέρνησε χωρίς αυτοδυναμία και μ΄ ένα κόμμα, που δεν είχε ιδεολογική συγγένεια. Παρέλαβε μία χώρα διαλυμένη, κι έναν κόσμο σε απόγνωση. Υπήρξε ο φόβος από αξιωματούχους και πριν τον Τσίπρα, ότι αν μιλήσουν για το χάλι της ελληνικής οικονομίας, ο κόσμος θα τρομάξει περισσότερο…

Δεν έγινε αντιληπτό ότι υπήρχαν πολίτες, που ήταν χρόνια εθισμένοι σε κομματάρχες` «πατερούληδες». Η έννοια της «συλλογικότητας» τους μπέρδευε. Υπήρχαν βέβαια και στελέχη του κόμματος, που φοβήθηκαν πως τυχόν ανεξέλεγκτο άνοιγμα θα σήμαινε ταυτόχρονα διάλυση των ιδεών της Αριστεράς. Όμως, δεν μπορείς να πάρεις μαζί σου τον κόσμο, αν δεν του εξηγήσεις τον στόχο σου. Η εξουσία κι η απόσταση απ΄ αυτήν ωρίμασαν την Αριστερά».

-Το καλοκαίρι σας είδαμε να γυρνάτε, χωριά στη Θεσπρωτία. Τι σας είπαν;

«Η Θεσπρωτία είναι ένα υπέροχο μέρος, μία λατρεμένη περιοχή και την έχω γυρίσει πολλές φορές και για διαφορετικούς λόγους: δουλειάς, αναψυχής, οικογενειακούς κ.ά. Η περιοχή έχει 70% πραγματική ανεργία τον χειμώνα. Αιμορραγεί από νέους ανθρώπους. Χρειάζονται άμεσα νέα πανεπιστημιακά τμήματα, δραστικές πολιτικές κατά της ανεργίας κι ενίσχυση των ιατρικών δομών. Το χειρότερο, που είδα, όμως ήταν η έλλειψη ελπίδας πως κάτι μπορεί ν΄αλλάξει».

-Μπορεί όμως κάτι ν΄ αλλάξει;

«Φυσικά. Η λέξη «μοιρολατρία» δεν υπάρχει στο δικό μου λεξιλόγιο. Όταν οι εργαζόμενοι ξεκινήσαμε τον αγώνα για να πάρουμε τα λεφτά μας μετά την πτώχευση της «Ελευθεροτυπίας» πολλοί μας κοίταζαν με οίκτο. «Μα, θα τα βάλετε με τις τράπεζες;». Ε, ναι. Και τα καταφέραμε. Κι εξαιτίας μας πήραν λεφτά κι άλλοι εργαζόμενοι από πτωχευμένες εταιρείες. Όμως, σ’ όλα τα πράγματα χρειάζεται υπομονή και στοχοπροσήλωση».

«Ο Μητσοτάκης πολιτικά έχει τελειώσει…»

-Ναι, αλλά ορισμένοι λένε πως η Νέα Δημοκρατία θα ξανακυβερνήσει… Τι λέει η εμπειρία σας στο κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ;

«Η Νέα Δημοκρατία του Κ. Μητσοτάκη έχει τελειώσει πολιτικά, όπως την ξέραμε μέχρι σήμερα, ειδάλλως ο πρωθυπουργός θα είχε προκηρύξει ήδη εκλογές. Η ελπίδα της ΝΔ στο ΠΑΣΟΚ εξανεμίστηκε μετά το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων. Ο κ. Μάκης Βορίδης έκανε άνοιγμα στον κ. Κυριάκο Βελόπουλο. Μέχρι χθες ο κύριος Βελόπουλος ήταν το κόκκινο πανί με τις κεραλοιφές. Ξαφνικά άσπρισε; Ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης πήρε διαζύγιο απ’ τα μεσαία στρώματα και τους κεντρογενείς ψηφοφόρους…».

-Ορισμένα γκάλοπ δείχνουν ότι αντί για την Αριστερά στρέφονται οι άνθρωποι στην Ακροδεξιά;  

«Η νεοφιλελεύθερη δεξιά ‘πουλάει’ το παραμύθι του Αμερικανικού Ονείρου κι η Ακροδεξιά την εικόνα του Ισχυρού, του Δυνατού. Υπάρχουν άνθρωποι, που μεγάλωσαν με το παραμύθι, πως θα μπουν οι κομμουνιστές να τους πάρουν το σπίτι. Τώρα βέβαια τους το παίρνουν κοψοχρονιά τα ξένα funds. Μερικοί ψήφιζαν δεξιά γιατί ψήφιζαν οι γονείς τους και στράφηκαν στην Ακροδεξιά.

Υπάρχουν νέοι άνθρωποι, που απογοητεύτηκαν, γιατί διαχρονικά δεν λειτουργούν αξιοπρεπώς οι θεσμοί. Είδαμε τι έγινε με τις υποθέσεις, Λιγνάδη, Χριστοφοράκου κ.ά.

Η Ακροδεξιά επενδύει στο χάιδεμα των αυτιών. Ενισχύει το «Εγώ» και βγάζει στην επιφάνεια τα πιο ταπεινά ελατήρια των ανθρώπων. Η στάση του σώματος των Χρυσαυγιτών στη Βουλή έδινε την εικόνα της «Ελίτ των Δυνατών». Τελικά όλο αυτό ήταν μπαρμπούτσαλο, διότι ο Λάκης Γαβαλάς στις φυλακές, αποδείχτηκε πολύ πιο μάγκας από θρασύδειλα ανθρωπάκια, που έτρεμαν στη δίκη τους για τον Παύλο Φύσσα».

«Κοινωνικές Ανισότητες στον Δίδυμο Καπιταλισμό»

          -Αληθεύει ότι ετοιμάζετε φέτος ως το τέλος της χρονιάς θα εκδοθεί και το επιστημονικό σας βιβλίο;

            «Το νέο βιβλίο, που ετοιμάζω είναι κοινωνιολογικό κι έχει τίτλο: «Κοινωνικές Ανισότητες στον Δίδυμο Καπιταλισμό» και θα κυκλοφορήσει απ΄ τις εκδόσεις Κομνηνός. Αναφέρεται στο νέο κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον, που διαμορφώνει η πράσινη και ψηφιακή τεχνολογία. Μιλά για τηλεργασία, τηλεκπαίδευση, αναδυόμενα κοινωνικά στρώματα στο πλαίσιο του νέου ιστορικού σταδίου του καπιταλισμού, που τον αποκαλώ «Δίδυμο Καπιταλισμό», γιατί έχει αυτή τη διττή υπόσταση, την πράσινη και ψηφιακή τεχνολογία».

            -Είναι αλήθεια, ότι ετοιμάζετε και κάτι… καλλιτεχνικό;

«Έχουμε ξεκινήσει ήδη μία προσπάθεια με τον Βασίλη Ρουμελιώτη, που έχει συνεργαστεί ως μουσικός με μεγάλα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού ώστε να μελοποιηθούν στίχοι μου. Θέλουμε ν΄ ακούσουμε παλιές και νέες φωνές γι΄ αυτό που ετοιμάζουμε για τη νέα χρονιά».

-Σειρά μετά έχει η Ήπειρος;

«Σειρά έχει το Ρέθυμνο και μετά επανέρχομαι στη Θεσπρωτία, γιατί ετοιμάζουμε κι εκεί πράγματα. Παρουσιάζεται το βιβλίο μου «Η κυρά του Δράκου» στο Ρέθυμνο, στις 7/10/2022, στις 7 το βράδυ στον Δημοτικό Κήπο Ρεθύμνου ή σε περίπτωση κακοκαιρίας, στο Σπίτι του Πολιτισμού. Η εκδήλωση γίνεται στο πλαίσιο της υποδοχής νέων φοιτητών από τον δήμο Ρεθύμνου και το Πανεπιστήμιο Κρήτης.

hkyra.jpg

 

Θα χαιρετίσουν ο αντιδήμαρχος Πολιτισμού, Θωμάς Κρεβετζάκης κι η αντιπεριφερειάρχης Ρεθύμνου, Μαίρη Λιονή. Ομιλητές θα είναι ο πρώην υπουργός Υγείας και νυν βουλευτής Ρεθύμνου του ΣΥΡΙΖΑ- ΠΣ, Ανδρέας Ξανθός, ο πρώην υπουργός Περιβάλλοντος και πρώην αντιπρύτανης, Γιώργος Σταθάκης, ο αναπληρωτής καθηγητής Κοινωνικής Ανθρωπολογίας, Άρης Τσαντηρόπουλος ενώ θα συντονίσει τη συζήτηση ο πρόεδρος του Τμήματος Κοινωνιολογίας, Γιώργος Τσιώλης.

 

  

-Στο βιβλίο σας «Η Κυρά του Δράκου» αναφέρεστε και στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων…

«Συχνά αξιολογούμε το ΕΚΠΑ ή το Αριστοτέλειο, με τους ίδιους όρους με τα επαρχιακά, που είναι νέα Πανεπιστήμια, χωρίς τους ίδιους πόρους ενώ είναι πολύ καλύτερα από πολλά ξένα πανεπιστήμια. Το Πανεπιστήμιο Κρήτης είναι διαχρονικά μια ανοιχτή και φιλόξενη αγκαλιά για τους φοιτητές και για μας τους απόφοιτους. Το ίδιο συμβαίνει και με το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Αυτή είναι η δύναμή τους. Κι η αγκαλιά με την καταστολή, όπως καταλαβαίνετε, είναι δυο έννοιες, διαχρονικά αντίθετες κι ασυμβίβαστες».

 

Γράφει ο Νίκος Ζυγογιάννης*

 

H σημασία των δύο όρων, oi διαφορές τους, oι κοινοί τους τόποι.

Τη λέξη πολιτισμός μετέφρασε τον 18ο αιώνα από την αγγλική λέξη «civillisation» ο Αδ. Κοραής (1748-1833) ταυτίζοντας την με την υψηλή τέχνη ενώ τον 19ο αιώνα συνδεόταν με την έννοια της προόδου, της τελειοποίησης.

Η λέξη κουλτούρα είναι γλωσσικό δάνειο από τη λατινική «cultura» που σήμαινε καλλιέργεια της γης, ενώ ο Κικέρων τη χρησιμοποίησε μεταφορικά ως καλλιέργεια της ψυχής. Στη Δ. Ευρώπη από τα τέλη του 18ου αιώνα και τον 19ο σημαίνει πνευματική και ψυχική καλλιέργεια καθώς και το σύνολο γνώσεων, εθίμων, μορφών συμπεριφοράς που χαρακτηρίζουν ένα δεδομένο κοινωνικό σύνολο. Γι’ αυτό η κουλτούρα αφορά τον τρόπο που ζει η συγκεκριμένη κοινωνία, την καθημερινότητα των μελών της, τον τρόπο που τρώνε, ντύνονται, περνούν τον ελεύθερο χρόνο τους, διασκεδάζουν. Επομένως στη διαμόρφωση και αναπαραγωγή της κουλτούρας συμμετέχει όλος ο λαός.

Ο νεοελληνικός πολιτισμός είναι ο πολιτισμός που δημιουργήθηκε στη νεότερη Ελλάδα και αφορά όλες τις εκφάνσεις της ζωής (γλώσσα, τέχνη, λαϊκή παράδοση, καταναλωτικές συνήθειες, ντύσιμο, μαγειρική)

Ας δούμε πώς διαμορφώθηκε ο νεοελληνικός πολιτισμός και η κουλτούρα, με ποιες διαδικασίες, ποια χαρακτηριστικά απέκτησε και ποιες σημαντικές στιγμές επηρέασαν τη μορφή τους.

Α) Στην πρώτη περίοδο από την ίδρυση του ανεξάρτητου νεοελληνικού κράτους (τέλη 19ου – αρχές 20ου αιώνα) οι παράγοντες που συμβάλλουν στη διαμόρφωσή τους είναι:

Η γλώσσα. Στη νέα πρωτεύουσα, την Αθήνα (1830), το γλωσσικό ιδίωμα των Ελλήνων διαφέρει τόσο ώστε να μην μπορούν να συνεννοηθούν μεταξύ τους. Μιλούσαν πελοποννησιακά, μανιάτικα, παλαιοαθηναϊκά, Β. Ελληνικά (Λιβαδειάς, Άμφισσας) αρβανίτικα. Κοινό τους στοιχείο ήταν η θρησκεία. Ήταν όλοι Χριστιανοί Ορθόδοξοι.

Η εκπαίδευση. Οι εκπαιδευτικοί διαδίδουν ιδέες, νοοτροπίες, βασικές αρχές με τις οποίες οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τα κοινά γνωρίσματά τους με τους υπόλοιπους.

Η αρχιτεκτονική. Η Αθήνα από ένας μικρός οικισμός γύρω από την ακρόπολη μεταμορφώνεται σε ευρωπαϊκή πόλη, όπου κυριαρχεί το στοιχείο του νεοκλασικισμού. Ιδρύεται το «Σχολείο των Τεχνών». Η τέχνη (αρχιτεκτονική, διακοσμητική, καλές τέχνες) δηλαδή μπαίνει στην εκπαιδευτική διαδικασία. Ακόμα, με βασιλικό διάταγμα ιδρύεται η «Εταιρεία Καλών Τεχνών» και αναδιαρθρώνεται το «Σχολείο των Τεχνών» και άτυπα ιδρύεται η σχολή Καλών Τεχνών.

Η Λογοτεχνία. Η ποίηση διατηρεί τα πρωτεία. Αναδύεται και η πεζογραφία και μάλιστα το μυθιστόρημα. Οι λογοτέχνες εκθέτουν τα έργα τους στις βιτρίνες βιβλιοπωλείων και παλαιοπωλείων. Ακόμα, εγκαινιάζεται ο Φιλολογικός Σύλλογος Παρνασσός. Τα λογοτεχνικά κείμενα γίνονται οχήματα νέων αντιλήψεων  και προκαλούν συγκρούσεις.

Το θέατρο. Με την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους λαμβάνεται πρόνοια για ανάπτυξη θεατρικής δραστηριότητας. Κτίζονται θέατρα (το Δημοτικό Αθηνών και το Εθνικό). Συγκροτούνται επαγγελματικοί θίασοι. Αλλά και στο χώρο του κινηματογράφου η Ελλάδα πρωτοπορεί. Η πρώτη κινηματογραφική προβολή στο Παρίσι έγινε στις 8/12/1895 και στην Ελλάδα στις 29/11/1896. Το 1908 οι πρώτες κινηματογραφικές αίθουσες στο κέντρο της Αθήνας είναι «Κόσμος» και «Πανελλήνιον».

Λαϊκή παράδοση – δημοτικό τραγούδι –λαϊκή τέχνη. Τα δημοτικά τραγούδια εκφράζουν την ιστορία του ελληνικού πολιτισμού χιλίων χρόνων, την νοοτροπία, την καθημερινότητα των προγόνων μας, τη στάση τους απέναντι στα μείζονα φαινόμενα του βίου (έρωτας, θάνατος, ξενιτεμός).

Καταναλωτικές συνήθειες – ντύσιμο – μαγειρική. Στα πρώτα χρόνια του Όθωνα η Αθήνα μεταμορφώνεται σε ευρωπαϊκή μεγαλούπολη. Η παιδαγωγός της βασίλισσας Αμαλίας, Ιουλία Φον Νόρντενφλυχτ γράφει στα 1838: «…Τα καταστήματα γεμίζουν όχι μόνο με τα αναγκαία, αλλά και με πράγματα περιττά και διάφορα είδη πολυτελείας...». Έτσι μαζί με τα προϊόντα μεταβιβάζεται στην Ελλάδα και ο ευρωπαϊκός πολιτισμός και οι Έλληνες σταδιακά μεταμορφώνονται σε ευρωπαίους πολίτες. Παράλληλα και η μαγειρική επηρεάζεται από τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Το 1886 ο Ν. Σαράντης εκδίδει το πρώτο βιβλίο μαγειρικής και το 1910 ο Τσελεμεντές. Οι διατροφικές συνήθειες αλλάζουν. Οι σεφ της γαλλικής κουζίνας επιδρούν στο μαγείρεμα, στο στρώσιμο του τραπεζιού. Ακόμα, στα καφέ και τα εστιατόρια συγκεντρώνονται άνθρωποι σε δημόσιο χώρο, συζητούν και διαμορφώνουν πρότυπα συμπεριφοράς και κατανάλωσης.

Β. Δεύτερη περίοδος, η δεκαετία του 1920. Η γενιά του ’30.

Μέσω των Δελφικών γιορτών γίνεται προσπάθεια να συγκεραστούν η αρχαία τραγωδία, η βυζαντινή μουσική και η λαϊκή τέχνη. Η εθνική ταυτότητα αποτελεί μέρος της κουλτούρας. Η γενιά του 30 επανακαθορίζει την ελληνικότητα, από τη μια ανακαλύπτει εκ νέου την ελληνική παράδοση κι από την άλλη στρέφεται σε ιδέες, τρόπους γραφής των ευρωπαϊκών ρευμάτων της εποχής της. Ακόμα η μικρασιατική καταστροφή, η συνθήκη της Λοζάνης και ο ερχομός ενάμισι εκατομμυρίων προσφύγων προκαλούν ένα βίαιο κοινωνικό και πολεοδομικό μετασχηματισμό και ένα νέο πολιτισμικό χάρτη. Η ελληνική κουλτούρα απελευθερώνεται. Το ρεμπέτικο τραγούδι, που αρνείται τη συμβατικότητα, και το λαϊκό γεφυρώνουν την υψηλή με τη μαζική τέχνη. Η υψηλή κουλτούρα φτάνει στις μάζες ( π.χ. «Επιτάφιος» του Γ. Ρίτσου). Ενώ οι εικαστικοί συνεργάζονται και με τις άλλες τέχνες, π.χ. ο Τσαρούχης εικονογραφεί το βινύλιο «Άξιον εστί» του Μ. Θεοδωράκη, ο Μόραλης δίσκο του Χατζηδάκι, ο Σπ. Βασιλείου αφίσα του ΕΟΤ.

Γ. Μεταπολεμική περίοδος

Η εσωτερική μετανάστευση και η επαγγελματική ενασχόληση με τον τουρισμό φέρνει στην Ελλάδα τα ευρωπαϊκά και αμερικανικά πρότυπα και δημιουργεί νέες συνθήκες διαβίωσης και νέους μετασχηματισμούς στην καθημερινότητα, διασκέδαση, κατανάλωση. Το λαϊκό τραγούδι φανερώνει την κοινωνική πραγματικότητα. Στη δεκαετία του ’60 παράγοντας πολιτισμικής διαμόρφωσης είναι ο κινηματογράφος με μεγάλα ονόματα κινηματογραφικών παραγωγών, όπως ο Φίνος, ο Καραγιάννης – Καρατζόπουλος, με ομάδα σεναριογράφων – θεατρικών συγγραφέων (Σακελάριος, Τσιφόρος, Τζαβέλας, Δημόπουλος). Η έκρηξη όμως γίνεται με την ένδυση: ο ερχομός του μίνι αποτυπώνει τον απελευθερωμένο ερωτισμό της εποχής. Παρουσιάζεται το φαινόμενο της νεανικής παραβατικότητας («τετιμπόιδες») και η πάταξή της με λυσσαλέο τρόπο (νόμος 4000). Ακόμα το κίνημα POP πρώτα στην Αγγλία και μετά στην Αμερική. Επίσης μέσω του κινηματογράφου και του τραγουδιού οι ευρωπαϊκές παραδοσιακές κοινωνίες εξαμερικανίζονται. Η ελληνική κοινωνία προσπαθεί κι αυτή να εξοικειωθεί με τα ευρωπαϊκά ή αμερικανικά ήθη. Η χούντα, για να προβάλλει εμμέσως την ιδεολογία της στο ευρύ κοινό οικειοποιήθηκε την παράδοση. Αλλά και καλλιτέχνες χρησιμοποιούν την παράδοση ως όπλο για να αντισταθούν στο καθεστώς (Σαββόπουλος, Μαρκόπουλος). Ο Έλληνας κάνει το όνειρο πραγματικότητα με τις αγορές καταναλωτικών αγαθών. Πλυντήριο, κουζίνα, ψυγείο μπαίνει στο ελληνικό διαμέρισμα που είναι στοιχείο του πολιτισμικού κλίματος. Η τηλεόραση που η χούντα τη χρησιμοποιεί ως όργανο προπαγάνδας, κατέχει κεντρικό ρόλο στο ελληνικό σπιτικό, το αστικό και το μικροαστικό αργότερα Το βίντεο, μεταπολιτευτικά (δεκαετία ’70 και ’80) ως εκφραστής της ιδιωτικής απόλαυσης και απελευθέρωσης.        

Τέλος, η ελληνική καλλιτεχνική δημιουργία των τελευταίων πενήντα χρόνων επηρεάζει και διαμορφώνει την κουλτούρα και λειτουργεί ως ένας καθρέφτης της κοινωνίας. Πολλές φορές μάλιστα η καλλιτεχνική δημιουργία ταξιδεύει στο εξωτερικό αποδεικνύοντας ότι η Ελλάδα δεν είναι απομονωμένη από τις διεθνείς εξελίξεις στον πολιτισμό και τις τέχνες.

       

* O Νικόλαος Γ. Ζυγογιάννης είναι εκπαιδευτικός

Γράφει ο Γιώργος Καρζής*

 

Ώρες, ώρες λες δεν μπορεί να είναι τόσο ανάλγητοι. Να αδιαφορούν πλήρως για τις ανάγκες της κοινωνίας και ιδιαίτερα των μικρομεσαίων και φτωχών στρωμάτων.
 
Εάν δεν υπήρχε η πανδημία και διανύαμε κανονική περίοδο μέχρι που θα έφταναν; Που είναι το τέρμα; Υπάρχει τέρμα σε αυτόν το κατήφορο;
 
Κι επειδή θα αναρωτιέστε τι έπαθα Πέμπτη μεσημέρι να τα γράφω όλα αυτά, θα γίνω αμέσως πιο σαφής.
 
Πριν από λίγες ημέρες (μέσα στον Δεκέμβριο) έκλεισαν 115 υποκαταστήματα της Τράπεζας Πειραιώς σε όλη τη χώρα, ενώ είχαν προηγηθεί δεκάδες λουκέτα σε υποκαταστήματα της Εθνικής. Κανένας αρμόδιος δεν έλαβε υπόψη τις έντονες και αγωνιώδεις διαμαρτυρίες Δήμων, φορέων και πολιτών που σχεδόν εκλιπαρούσαν να μην κλείσουν εν μέσω πανδημίας τα τραπεζικά καταστήματα και τίθενται σε κίνδυνο και ταλαιπωρία οι πολίτες σε εποχή αυστηρών περιοριστικών μέτρων. Αγρόν ηγόρασαν...
 
Τώρα έρχεται o 'στραγγαλισμός” των ΕΛΤΑ με το κλείσιμο ή την περαιτέρω υποστελέχωση εκατοντάδων Ταχυδρομείων σε όλη τη χώρα. Προτιμούν να αποζημιώσουν και να θέσουν σε εθελουσία εκατοντάδες εργαζόμενους που βρίσκονται κοντά ή στο όριο των συνταξιοδοτήσεων από το να τα διατηρήσουν ενεργά σε μία περίοδο όπου -όπως προαναφέραμε- απαγορεύονται οι μετακινήσεις και τα Ταχυδρομεία παίζουν καθοριστικό ρόλο στην μεταφορά προϊόντων. Σε απομακρυσμένες περιοχές μάλιστα παρέχουν καθολικές υπηρεσίες στους ηλικιωμένους πολίτες. Μέχρι και φάρμακα πηγαίνουν σε παππούδες και γιαγιάδες, πέρα από τη σύνταξή τους και την όποια αλληλογραφία τους.
 
Σκέφτεται κανείς τους ανθρώπους που δεν έχουν εξοικείωση ούτε με τα ηλεκτρονικά μέσα, αλλά ούτε διαμένουν σε μία πόλη όπου δραστηριοποιούνται ιδιωτικές μεταφορικές εταιρίες; Εάν αυτοί οι άνθρωποι που διαμένουν σε μία απομακρυσμένη περιοχή θελήσουν να κάνουν χρήση των υπηρεσιών αυτών των εταιριών θα τις πληρώσουν 'χρυσές' από χρήματα που δεν φτάνουν ούτε για τον βιοπορισμό τους, εάν αναλογιστούμε ότι οι συντάξεις που εισπράττουν οι περισσότεροι είναι πενιχρές.
 
Αλήθεια αρέσει αυτή η εξέλιξη στους κυβερνώντες; Αυτή είναι η ανάπτυξη και η προοπτική που θέλουν να φέρουν στη χώρα; Η απαξίωση και το σκοτάδι. Έχει τέλος ο κατήφορος;

 

* Ο Γιώργος Καρζής είναι δημοσιογράφος

Αν τυγχάνει να είστε έμπορος με παραδοσιακή νοοτροπία και οι τεχνολογικές εξελίξεις σάς κάνουν να νιώθετε ξεπερασμένοι ή… αταίριαστοι στο νέο ψηφιακό περιβάλλον που έχει δημιουργηθεί, δεν χρειάζεται να αγχώνεστε χωρίς λόγο. Το στήσιμο ενός ηλεκτρονικού εμπορικού καταστήματος / eshop στην ουσία δεν είναι παρά η κατασκευή μιας ιστοσελίδας στο Διαδίκτυο που θα λειτουργεί ως ενδιάμεσος ανάμεσα σε εσάς και στους πελάτες σας.

Μόλις οι ειδικοί τελειώσουν την κατασκευή της ιστοσελίδας, έχοντας λάβει βέβαια υπ’ όψιν τους και τις δικές σας προτιμήσεις και επιθυμίες, θα έχετε ήδη στα χέρια σας ένα πανίσχυρο όπλο που θα εκτινάξει τις πωλήσεις σας. Κατ’ αρχάς, θα έχετε ένα σημείο αναφοράς χωρίς χρονικό περιορισμό, όπου οι πελάτες σας θα σας βρίσκουν 24 ώρες το 24ωρο. Επιπλέον, θα εκτιμήσουν το γεγονός ότι θα τους έχετε προσφέρει μια πλατφόρμα εύχρηστη, μέσω της οποίας θα μπορούν να προμηθεύονται τα προϊόντα που επιθυμούν με λίγα μόνο «κλικ» και από την άνεση του σπιτιού τους. Οι εταιρείες κατασκευής των ιστοσελίδων δημιουργούν εύκολα περιβάλλοντα διαχείρισης στην ελληνική γλώσσα, ώστε ο επιχειρηματίας να περνάει ο ίδιος χωρίς πρόβλημα τα νέα προϊόντα και τις τιμές. Πάντως, για κάθε πρόβλημα αυτές οι εταιρείες είναι πάντα στο πλευρό του επαγγελματία.

Ένα άλλο ατού που πρέπει να έχει μια καλή ιστοσελίδα είναι η βέλτιστη προώθηση seo αλλά και το γρήγορο φόρτωμα, αφού αυτό διευκολύνει τον πελάτη και δεν τον αφήνει να περιμένει. Μια σελίδα ενός e-shopη οποία «σέρνεται» δεν έχει καμία τύχη απέναντι στον ανταγωνισμό· πολύ σπάνια ο χρήστης έχει την υπομονή να περιμένει να φορτώσει μια ιστοσελίδα και συνήθως πηγαίνει στην επόμενη που πληροί το βασικό κριτήριο της ταχύτητας.

Επίσης, ο φόρτος εργασίας μιας εταιρείας του ηλεκτρονικού εμπορίου απαιτεί να γίνουν κάποιες αυτοματοποιήσεις. Αυτές αφορούν την εισαγωγή των προϊόντων, που μπορεί να γίνεται αυτόματα από κάποιο άλλο πρόγραμμα ή εφαρμογή, καθώς και τη διαδικασία της αποστολής των εγγράφων των παραγγελιών, που μπορεί να γίνεται ομαδοποιημένα και αυτοματοποιημένα, χωρίς να χρειάζεται να γράφει ο πωλητής τα ίδια ξανά και ξανά.

Επίσης, για λόγους εύκολης εύρεσης των προϊόντων καλό είναι αυτά να μην παρουσιάζονται φύρδην μίγδην, αλλά με βάση κάποια φίλτρα αναζήτησης. Π.χ., σε μια ιστοσελίδα που εμπορεύεται παπούτσια μπορεί να γίνει μια πρώτη ταξινόμηση σε ανδρικά – γυναικεία – παιδικά, ή σε επίσημα και αθλητικά, ή ακόμη και βάσει κόστους, π.χ. «παπούτσια κάτω από 50 ευρώ».

Ένα ακόμη χρήσιμο εργαλείο είναι η παρακολούθηση των πωλήσεων μέσω των GoogleAnalytics, όπου παρατίθενται ποιοτικά αλλά και ποσοτικά στοιχεία για τις προτιμήσεις και το προφίλ των πελατών, με στόχο τη βελτίωση των υπηρεσιών και την αύξηση του τζίρου. Επίσης, οι εταιρείες του ψηφιακού εμπορίου μπορούν να συνδεθούν με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ώστε αφενός να μη γίνεται εκ νέου εγγραφή για κάθε νέα πλατφόρμα και αφετέρου να κερδίζουν περισσότερους πελάτες μεταξύ των χρηστών των socialmedia. Ας μην ξεχνάμε ότι σήμερα όλο το «παιχνίδι» της διαφήμισης  και της κατανάλωσης περνάει σε μεγάλο βαθμό μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα.

Χάρη σε όλες αυτές τις χρήσιμες εφαρμογές και μεθόδους, κάθε επαγγελματίας που ασχολείται με τις ψηφιακές πωλήσεις, βλέπει σύντομα την επιχείρησή του να καταξιώνεται στο νέο περιβάλλον και να κατακτά σημαντικό μερίδιο στην αγορά, αρκεί βέβαια να δείξει εμπιστοσύνη σε όσους είναι εξειδικευμένοι στην κατασκευή ιστοσελίδων.

Δείτε περισσότερα  aboutnet.gr – ολοκληρωμένες λύσεις κατασκευής ιστοσελίδων

*Της Χαράς Χουλιάρα, Δημοτική Σύμβουλος Δ. E. Αμβρακικού με την παράταξη «Δημοτική Αναγέννηση»

Η Δημοτική Eνότητα Αμβρακικού εδώ και χρόνια, έχει πάψει να υφίσταται ως ξεχωριστός Δήμος, υπαγόμενη στον Δήμο Αρταίων. Μία κίνηση που δημιούργησε αρχικά πολλές προσδοκίες ανάπτυξης, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων με το πέρας των ετών δεν ευδοκίμησαν.

Μεγάλο μέρος των υποδομών των χωριών γύρω από τον Αμβρακικό έχουν παραμεληθεί, τόσο σε επίπεδο οδικού δικτύου όσο και σε επίπεδο λοιπών εγκαταστάσεων (πλατείες, παιδικές χαρές, χώροι άθλησης). Άραγε τι περιμένουμε για την ποιοτική αναβάθμιση της καθημερινότητας τόσων συμπολιτών μας;

Ας αναφερθούμε και στο φυσικό κάλλος του τόπου αυτού, την Κορωνησία. Πόσες όμορφες φωτογραφίες μας έχει χαρίσει η τοποθεσία αυτή και πόσο απελπιστικά «μόνη» της παραμένει με τα προβλήματα της. Μία επίσκεψη αρκεί για να συνειδητοποιήσει κανείς την εικόνα εγκατάλειψης της περιοχής. Ο πήχης δεν πρέπει να μπαίνει χαμηλά, δεδομένου πως στην Κορωνησία απαιτούνται έργα εκσυγχρονισμού της θαλάσσιας περιοχής (για παράδειγμα ειδικές μπάρες πρόσβασης ΑΜΕΑ).

Τέλος, πόσους από εμάς δεν θα χαροποιούσε η ιδέα ενός επισκέψιμου, λειτουργικού μουσείου Φυσικής Ιστορίας, αναπολώντας γνώσεις και αναμνήσεις και δημιουργώντας ταυτόχρονα έναν πόλο έλξης για τους επισκέπτες της περιοχής μας.

Θα είμαστε παρόντες και δίπλα στους συμπολίτες μας, για συζήτηση και επίλυση οποιουδήποτε προβλήματος, γιατί αξίζει σε όλους μας μια καλύτερη, πιο καθαρή και εκσυγχρονισμένη πόλη.

*Η Χαρά Χουλιάρα είναι μόνιμος κάτοικος Ανέζας Άρτας.

Πτυχιούχος Κοινωνικής Πολιτικής και Πολιτικής Επιστήμης, Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης.

Της Ελένης Χρονοπούλου, μέλος Πολιτικού Συμβουλίου ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, Νομικός Σύμβουλος στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Οι πολίτες ασφυκτιούν, τα ενοίκια σε συγκεκριμένες περιοχές είναι στο «κόκκινο», ενοικιαστές βρίσκονται στο δρόμο μην μπορώντας να ανταποκριθούν σε αυξήσεις έως και 30%. Όταν το 62,1% των ενοικιαστών στη χώρα μας δαπανούν άνω του 50% του εισοδήματος τους για το κόστος στέγασης (ενοίκιο και λογαριασμοί) δεν μιλάμε πλέον για ζήτημα μη αξιοπρεπούς διαβίωσης αλλά για ζήτημα επιβίωσης. 

Ένας προσωρινός ήπιος έλεγχος ενοικίων ως μέρος μιας πολύπλευρης στρατηγικής μπορεί να αποδειχθεί η κατάλληλη λύση για τον περιορισμό της αύξησης των τιμών σε συγκεκριμένες περιοχές ώστε να καταστήσει τη στέγαση πιο προσιτή.

Μέτρα ελέγχου ενοικίων εμφανίζονται σε διάφορες μορφές σε όλη την Ευρώπη, που κυμαίνονται από αυστηρά ανώτατα όρια στο αρχικό ενοίκιο ή επιτρέπουν τη δωρεάν διαπραγμάτευση του αρχικού ενοικίου αλλά προβλέπουν μέτριες μελλοντικές αυξήσεις ενοικίων. 

Τον Φεβρουάριο του 2022 η Ισπανία επέβαλε έλεγχο ενοικίων ως μέρος του πρώτου εθνικού νόμου για το «δικαίωμα στη στέγαση». Ο νόμος επιτρέπει στις περιφερειακές κυβερνήσεις να επιβάλλουν ανώτατα όρια ενοικίων για διαμερίσματα που ανήκουν σε ιδιοκτήτες με 10 ή περισσότερα ακίνητα, σε «κόκκινες» περιοχές. Περιλαμβάνει επίσης δέσμευση του 30% των νεόδμητων μονάδων για δημόσιες κατοικίες χαμηλού εισοδήματος. Η Γερμανία σε ομοσπονδιακό επίπεδο εισήγαγε ένα «φρένο ενοικίασης» ήδη το 2015 σε περιοχές με  «τεταμένη κατάσταση στέγασης». Στην Ιρλανδία οι ετήσιες αυξήσεις ενοικίων σε «ζώνες πίεσης» περιορίζονται είτε σύμφωνα με το ποσοστό του γενικού πληθωρισμού ή στο 2% ετησίως, όποιο είναι χαμηλότερο.

Ωστόσο, ο έλεγχος των ενοικίων δεν πρέπει να αποτελεί μια μακροπρόθεσμη ή μοναδική επιλογή. Χωρίς επαρκές δημόσιο απόθεμα κατοικιών που θα διατίθενται προς ενοικίαση, χωρίς αξιοποίηση του Ταμείου Ανάκαμψης και των Ευρωπαϊκών προγραμμάτων για ανακαίνιση χιλιάδων κατοικιών, χωρίς οικοδόμηση κατοικιών σε ζώνες ευκαιριών ενθαρρύνοντας την ανάπτυξη σε περιοχές που χρειάζονται οικονομική ώθηση· Εν ολίγοις: χωρίς ολοκληρωμένη δημόσια πολιτική στέγασης το πρόβλημα θα παραμένει.

Με ένταξη για ανακαίνιση μόλις 100 κατοικιών στο Ταμείο Ανάκαμψης όταν άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπως η Πορτογαλία, έχουν εντάξει 26.000 και χωρίς κανένα μέτρο ελέγχου ενοικίων σε εφαρμογή, το κοινωνικό δικαίωμα της στέγασης μοιάζει είδος σε απειλή.

Η Τζένη Ταπραντζή-Κοίλια, επικεφαλής της παράταξης «Δημοτική Αναγέννηση» και της μείζονος μειοψηφίας στον Δήμο Αρταίων, σε άρθρο της σχολιάζει το νέο Νόμο για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, αναφέροντας τα εξής:

Για χάρη της αποτελεσματικότητας και της κυβερνησιμότητας στους Δήμους, ζήσαμε, όσοι υπηρετούμε την Τοπική Αυτοδιοίκηση χρόνια τώρα, την μεταφορά των αποκλειστικών αρμοδιοτήτων στα διοριζόμενα από τον Δήμαρχο εκτελεστικά όργανα, ακυρώνοντας την ελεγκτική λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου, ακυρώνοντας και αυτόν τον «Κλεισθένη» στην πράξη…

   Και με την δικαιολογία της «πανδημίας» συνεχίστηκε η παρέμβαση με μια σειρά νομοθετικές προτάσεις υπέρ της εκτελεστικής εξουσίας του Δημάρχου.

   Με την νέα πρόταση, λοιπόν, του κου Βορίδη πού ακριβώς βαδίζουμε; Σ’έναν νόμο που είχε καταργηθεί από το 2006 με τον «Καλλικράτη» ακόμη, σαν αντιδημοκρατικός και μη αποτελεσματικός. Ο στόχος είναι να πνιγεί στην απογοήτευση κάθε σκέψη νέων ανθρώπων για ενασχόληση με τον τόπο τους, νομίζοντας πως θα καταδικάσουν κάθε ελπίδα να βαλτώσει στον έλεγχο όσων με αυταρχισμό συνασπίζονται και εξουσιάζουν!

   Και τι είδους Δήμαρχο φτιάχνει ο καινούργιος νόμος; Μα, έναν Δήμαρχο που συγκεντρώνει όλες τις εξουσίες, έναν Δήμαρχο απόλυτο άρχοντα…τέτοια Δημοτική αρχή θέλουμε, όταν η ιστορία μας δίδαξε πως ο απόλυτος συγκεντρωτισμός γεννάει την διαφθορά;

   Εμείς τουλάχιστον, σε καμιά περίπτωση δεν θα κάνουμε πίσω! Εμείς δεν φοβηθήκαμε τον «Κλεισθένη» με τις όποιες αστοχίες του, δεν φοβηθήκαμε τις θετικές προκλήσεις της απλής αναλογικής, δεν πισωγυρίσαμε όταν συνασπίστηκαν με υπόγειες αλλά και φανερές διαδρομές οι εξουσίες του τόπου για να μην φτάσουμε στο όνειρο, δεν θα μας λυγίσουν τώρα που είμαστε ακόμη πιο δυνατοί στην κοινωνία!

   Είμαστε και θα είμαστε εδώ, ακόμη και με όλες τις συνθήκες που δεν διαμορφώνουμε, γιατί η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι η συμμετοχή των πολιτών, είναι ο Δημοκρατικός και κοινωνικός έλεγχος, είναι η καλλιέργεια συνθέσεων στην λήψη των αποφάσεων!

   Έτσι, θα παλέψουμε με όλες τις δυνάμεις μας ενάντια στο «χθες» που ξημερώνει στην Αυτοδιοίκηση, θα παλέψουμε για την απλή αναλογική, που ακόμη και με τις παραλλαγές της, αποτελεί το κυρίαρχο εκλογικό σύστημα στην Ευρώπη, γιατί πιστεύουμε στους Δημοκρατικούς θεσμούς, γιατί θέλουμε την ενεργή συμμετοχή των πολιτών χωρίς κομματικά δεκανίκια, γιατί θέλουμε πολίτες με άποψη και γνώμη!

Τζένη Ταπραντζή-Κοίλια, επικεφαλής της «Δημοτικής Αναγέννησης», μείζονος αντιπολίτευσης στον Δήμο Αρταίων.

Άρθρο του Νίκου Ανδρουλάκη στην εφημερίδα "Καρφί"

Οι οικονομικές συνέπειες από την πανδημία δεν επηρεάζουν στον ίδιο βαθμό όλες τις οικονομίες του πλανήτη. Μπορεί, πράγματι, το ποσοστό της κάμψης του παγκόσμιου ΑΕΠ να έφθασε το 3,3% την χρονιά της πανδημίας, ωστόσο αυτό δεν εμπόδισε την Κίνα να αναπτύσσεται με ρυθμό 2,3% το 2020 και να αποτελεί τη μόνη μεγάλη οικονομία παγκοσμίως που είχε θετικό ρυθμό ανάπτυξης. Τα πράγματα γίνονται ακόμα χειρότερα αν αναλογιστούμε επίσης ότι από την αρχή της πανδημίας, η οικονομία της Ευρωζώνης συρρικνώθηκε κατά 6,6%, ενώ η αντίστοιχη μείωση του αμερικανικού ΑΕΠ ήταν σχεδόν η μισή (3,5%). 

Σύμφωνα δε με τις πρόσφατες προβλέψεις του ΟΟΣΑ, το χάσμα μεταξύ των οικονομιών της Ευρωζώνης και των ΗΠΑ θα διευρυνθεί περαιτέρω, καθώς η αμερικανική οικονομία αναμένεται να σημειώσει ανάπτυξη 6,5% φέτος και 4% το επόμενο έτος, ενώ για την Ευρωζώνη προβλέπεται ανάπτυξη 3,9% και 3,8% αντίστοιχα. Οι μεγάλοι χαμένοι βέβαια της πανδημίας είναι οι αναδυόμενες οικονομίες, ιδίως οι χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής, οι οποίες πληρώνουν ένα βαρύ οικονομικό αλλά και υγειονομικό τίμημα, οδηγώντας σε ένα πισωγύρισμα. Αναφορικά τώρα για την Ελλάδα και σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, η ύφεση διαμορφώθηκε στο 8,2% για το 2020 − ελαφρώς χαμηλότερα από το αναμενόμενο. 

Για ποιον λόγο, λοιπόν, διευρύνεται το οικονομικό χάσμα στις δύο μεριές του Ατλαντικού; Κυρίως, γιατί οι ΗΠΑ προσφέρουν πιο γενναιόδωρη δημοσιονομική στήριξη στην οικονομία τους και προωθούν ταχύτερα την εμβολιαστική κάλυψη του πληθυσμού. Πιο συγκεκριμένα, το αρχικό πακέτο της διοίκησης Μπάιντεν του 1,9 τρισ. δολαρίων, σε συνδυασμό με τα επιπλέον 2 τρισ. δολάρια για έργα στον τομέα των δημόσιων υποδομών, αναμένεται να επιταχύνουν θεαματικά την ανάπτυξη της αμερικανικής οικονομίας. Την ίδια στιγμή, το Ταμείο Ανάκαμψης της Ευρωζώνης φαίνεται ότι διαθέτει μικρότερες δυνατότητες, ενώ αργεί και η εκταμίευση των κεφαλαίων του. 

Λαμβάνοντας όμως υπόψη τις γνωστές θεσμικές αδυναμίες στην αρχιτεκτονική της Ευρωπαϊκής Ένωσης συνολικά και τα αντιτιθέμενα πολλές φορές εθνικά συμφέροντα των κρατών-μελών, πρέπει να σημειώσουμε ότι απόφαση για το Ταμείο Ανάκαμψης αποτελεί μια πρωτοφανή πράξη αλληλεγγύης. Η μεγάλη καινοτομία έγκειται, συγκεκριμένα, στο ότι για πρώτη φορά η Ευρωπαϊκή Ένωση θα βγει στις αγορές και θα δανειστεί 750 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 390 δισ. ευρώ θα δοθούν στα κράτη-μέλη ως επιχορηγήσεις. H αποπληρωμή τους μάλιστα θα γίνει από τον Ευρωπαϊκό προϋπολογισμό. Τα υπόλοιπα 360 δισ. ευρώ θα δοθούν ως δάνεια 30ετούς διάρκειας και με επταετή περίοδο χάριτος. Ο χρηματοδοτικός μηχανισμός του Ταμείου διαρθρώνεται γύρω από 6 πυλώνες: Την πράσινη μετάβαση, τον ψηφιακό μετασχηματισμό, την έξυπνη, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη, την κοινωνική και εδαφική συνοχή, την υγεία και τέλος, τις πολιτικές για την επόμενη γενιά, τα παιδιά και τους νέους. Παράλληλα, η Ευρώπη αποφάσισε και την θεσμοθέτηση του SURE, ενός εργαλείου ύψους 100 δισ. ευρώ, για την επιδότηση των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων. Για να γίνει όμως καλύτερα κατανοητό το μέγεθος του Ταμείου Ανάκαμψης και το πώς μπορεί να βοηθήσει στην οικονομική ανάπτυξη είναι χρήσιμο να αναφερθεί ότι ο προϋπολογισμός της Ένωσης για την περίοδο 2021-2017 ανέρχεται σε λίγο παραπάνω από 1 τρισ. ευρώ, εκ των οποίων, τα 342 δισ. αφορούν αποκλειστικά την Κοινή Αγροτική και Αλιευτική Πολιτική. Επομένως, η διαφάνεια και η αξιοκρατία στη διαχείριση των πόρων  του Ταμείου θα πρέπει να είναι παραδειγματική, ώστε να μην επαναληφθούν κακές πρακτικές του παρελθόντος.

Άλλη μια ευκαιρία για την επανεκκίνηση της οικονομίας είναι βέβαια και το επικείμενο άνοιγμα του τουρισμού. Χρειάζεται όμως να είμαστε προσεκτικοί και να αποφύγουμε τα λάθη του περασμένου καλοκαιριού που θα ζημίωναν την εικόνα του ασφαλούς υγειονομικά προορισμού που όλοι επιθυμούμε να καταστεί η χώρα μας. Ο στόχος του 40–50% των εσόδων του 2019 είναι εφικτός. Στο πλαίσιο αυτό, κρίνεται αναγκαίος ένας προσεκτικός προγραμματισμός που να περιλαμβάνει, εκτός των άλλων προληπτικών μέτρων, τον έγκαιρο και κατά προτεραιότητα εμβολιασμό των εργαζομένων στις τουριστικές επιχειρήσεις και στην εστίαση, χωρίς αυτό σε καμία περίπτωση να σημαίνει στέρηση εμβολίων από τους νεότερους ευπαθείς συμπολίτες μας.

Καταληκτικά, θα ήθελα να σταθώ στο ζήτημα της διοχέτευσης των κονδυλίων από το Ταμείο Ανάκαμψης. Η χρηματοδότηση των επιχειρήσεων θα γίνει μέσω τραπεζών σύμφωνα και με τις εξαγγελίες της κυβέρνησης, ώστε να ενεργοποιηθεί το εργαλείο της μόχλευσης των 12,7 δισ. Με άλλα λόγια, για κάθε ένα ευρώ που βάζει το Ταμείο Ανάκαμψης για την υλοποίηση μιας επένδυσης, οι ιδιώτες από κοινού με  τις εμπορικές τράπεζες θα βάζουν άλλο ένα. Προϋπόθεση βέβαια για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι η έγκαιρη εξυγίανση των επιβαρυμένων -με μεγάλο ποσοστό «κόκκινων» δανείων- ισολογισμών των τραπεζών. Γι’ αυτό τον λόγο άλλωστε, οι ελληνικές τράπεζες είναι εδώ και χρόνια φειδωλές στην έκδοση νέων δανείων σε καταναλωτές και επιχειρήσεις.

Δεδομένου όμως ότι η εξυγίανση αυτή θα αργήσει να πραγματοποιηθεί, είναι ορατό το ενδεχόμενο να ωφεληθούν σχεδόν αποκλειστικά οι μεγάλες μόνο επιχειρήσεις από τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης και από την άλλη πλευρά, να μη αποκτήσει πρόσβαση σε αυτή τη χρηματοδότηση η πλειονότητα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Συνεπώς, ο τρόπος με τον οποίο θα διαχειριστούμε τους πόρους από το Ταμείο Ανάκαμψης σε συνδυασμό με το επιτυχές άνοιγμα του τουρισμού, θα κρίνει κατά πολύ την προσπάθεια να αντιμετωπίσουμε τη ζημιά που έχει επιφέρει η πανδημία στην Ελληνική οικονομία. 

Η κα Ταπραντζή-Κοίλια Πολυξένη (Τζένη)επικεφαλής του αυτοδιοικητικού συνδυασμού «Δημοτική Αναγέννηση» Άρτας, σε

άρθρο της καυτηριάζει την κατάσταση στο αμαξοστάσιο του Δήμου. Συγκεκριμένα αναφέρει: “Μια εικόνα ίσον χίλιες λέξεις". Η θλιβερή

πραγματικότητα στο Αμαξοστάσιο της Άρτας αποδίδεται μέσα από τις φωτογραφίες που δημοσιεύουμε σήμερα, φωτογραφίες που

τραβήχτηκαν χθες, οι οποίες αντικατοπτρίζουν το μέγεθος του προβλήματος σε καθημερινή βάση, το οποίο διογκώνεται κατά τις

βροχερές ημέρες. Πρόκειται για μια άσχημη πραγματικότητα που παραμένει αναλλοίωτη και αδιόρθωτη χρόνια ολόκληρα μέσα

στον ιστό της πόλης μας, επιβαρύνοντας το περιβάλλον και βλάπτοντας την υγεία όλων των πολιτών της Άρτας. Σαν επικεφαλής

της μείζονος αντιπολίτευσης και σαν "Δημοτική Αναγέννηση" κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου προς τη δημοτική αρχή, αφού

οι άθλιες αυτές εικόνες από το Αμαξοστάσιο, ακριβώς κάτω από το Κάστρο της Άρτας, δίπλα από το Παραποτάμιο Πάρκο και το

Θερινό Σινεμά, όχι μόνο δεν τιμούν το Δήμο Αρταίων, αλλά αποτελούν και εστία μολύνσεων για τους πολίτες. Απορρίμματα

πεταμένα δεξιά κι αριστερά, απορρίμματα που μένουν εκεί χωρίς ποτέ να καταλήγουν τελικά στο ΧΥΤΑ Βλαχέρνας, απορρίμματα

που παρασύρονται από το νερό της βροχής και καταλήγουν σε μέρη που δεν θα έπρεπε… Η πραγματικότητα δυστυχώς είναι

μία οι πολίτες της Άρτας ζουν δίπλα σε έναν μπαζότοπο και μια χωματερή, και μάλιστα εν μέσω μιας φονικής πανδημίας!

 

Τί πιστεύει η δημοτική αρχή για τις απαράδεκτες αυτές εικόνες μέσα στον αστικό ιστό; Τί σκέφτεται και τί προτίθεται να κάνει τώρα,

στο παρόν, κι όχι μετά από χρόνια; Δεν ανησυχεί για τη δημόσια υγεία; Διότι οι έκτακτες υγειονομικές συνθήκες που βιώνουμε όλοι

λόγω της πανδημίας επιβάλλουν δραστικές λύσεις σε προβλήματα που έχουν να κάνουν με οτιδήποτε αποτελεί κίνδυνο για τη

δημόσια υγεία. Ακόμη πιο τραγική είναι η πραγματικότητα για τους υπαλλήλους της Καθαριότητας του Δήμου Αρταίων, αφού στο

χώρο εκεί δεν υπάρχουν ούτε οι απαραίτητες υποδομές, όπως μια τουαλέτα…! Οι υπάλληλοι της Καθαριότητας έρχονται σε

καθημερινή επαφή με τα απορρίμματα που ξεφορτώνονται εκεί από τα μικρά φορτηγά για να μεταφερθούν μετά στο ΧΥΤΑ

Βλαχέρνας, χωρίς όμως να υπάρχει εκεί δίπλα τους κάτι τόσο απλό και αυτονόητο, όπως μια τουαλέτα, για να πλένονται και ίσως

να αλλάζουν τα βρόμικα ρούχα μετά τη σκληρή δουλειά. Ζούμε στον 21ο αιώνα κι όμως τελικά μια απλή τουαλέτα σε χώρο

εργασίας αποτελεί όχι το αυτονόητο (όπως θα έπρεπε) αλλά… το ζητούμενο!

Η Άρτα αξίζει να αναδεικνύει μια καλύτερη εικόνα, οι συμπολίτες μας αξίζουν μια καλύτερη και ομορφότερη καθημερινότητα! Ως

Αρτινοί είμαστε υπερήφανοι που ζούμε σε μια τόσο ξεχωριστή και μοναδική πόλη, με το Ιστορικό Γεφύρι της, με τον Άραχθο

ποταμό να τη διασχίζει, με το Κάστρο της, με την Παρηγορήτισσα να δεσπόζει στο κέντρο της και με άλλα πολλά όμορφα τοπία και

μνημεία να χαρίζουν στην Άρτα μας τη μοναδική της ταυτότητα! Κι όμως, οι άθλιες αυτές εικόνες από το Αμαξοστάσιο μέσα στον

αστικό ιστό κάθε άλλο παρά υπερήφανους κάνουν τους Αρτινούς. Άραγε η δημοτική αρχή αισθάνεται υπερήφανη για τις

εικόνεςαυτές κάτω από το Κάστρο της Άρτας, δίπλα στο Παραποτάμιο Πάρκο, το οποίο διαλαλεί ότι θα αναβαθμίσει; Η λογική

επιβάλλει πρώτα να διορθώνουμε σε ένα σπίτι τις υπάρχουσες ζημιές και μετά να προχωράμε στην επέκτασή του… Και η Άρτα

είναι το σπίτι μας, το σπίτι όλων μας! Πάλι αλλοπρόσαλλα θα δράσει η δημοτική αρχή; Θα αφήσει το σκουπιδότοπο αυτόν μέσα

στον αστικό ιστό για χρόνια ακόμη, αλλά θα “διατυμπανίζει” ότι αναβαθμίζει το Παραποτάμιο Πάρκο, που βρίσκεται ακριβώς

δίπλα;;;

Και για να απαντήσουμε προκαταβολικά στην αναμενόμενη απάντηση της δημοτικής αρχής ότι έχει εντάξει στο Τεχνικό της

πρόγραμμα και προωθεί εδώ και χρόνια τη μεταφορά του Αμαξοστασίου σε χώρο εκτός του αστικού ιστού κι ότι το θέμα

προχωράει, θα πούμε ότι η λέξη “ελπίζω” δε συνάδει με τη φράση “άμεση υλοποίηση”! Και γιατί το επισημαίνουμε αυτό; Πολύ απλά

γιατί οι επίσημες απαντήσεις διά στόματος αντιδημάρχων του Δήμου Αρταίων, σχετικά με την πορεία της μεταφοράς του

Αμαξοστασίου σε άλλο χώρο έξω από τον αστικό ιστό - η οποία κινείται με βραδείς ρυθμούς εδώ και χρόνια ολόκληρα, χωρίς

ακόμη να έχει τελικά πραγματοποιηθεί- είναι οι εξής “Ελπίζουμε ότι θα προχωρήσει…!”. Ο αρχαίος ρήτορας Μάρκος Φάβιος

Κοϊντιλιανός έλεγε “Δικαιολογούμε την αδράνειά μας με το πρόσχημα της δυσκολίας!”. Εμείς, ως Δημοτική Αναγέννηση, κρούουμε

ακόμη μια φορά τον κώδωνα του κινδύνου για τη δημόσια υγεία, ενδιαφερόμαστε ειλικρινά τόσο για την υγεία των υπαλλήλων της

Καθαριότητας του Δήμου Αρταίων όσο και όλων των συμπολιτών μας, γι’ αυτό δεν Ζητούμε, αλλά Απαιτούμε να λυθεί άμεσα το μείζον αυτό πρόβλημα και να πάψουν πια οι κωλυσιεργίες από πλευράς δημοτικής αρχής για το θέμα αυτό”.

                 Τζένη Ταπραντζή-Κοίλια, επικεφαλής της "Δημοτικής Αναγέννησης"

Άρθρο Νικόλαου Καλαντζή, Δημάρχου Ζηρού στο www.inthesity.gr

Η κατάρτιση δασικών χαρτών, αποτελεί αναμφίβολα μία σημαντική μεταρρύθμιση η οποία καταγράφει, αποτυπώνει και ξεκαθαρίζει τις δασικές περιοχές της χώρας και ταυτόχρονα καθορίζει τις χρήσεις γης. Το μεγάλο ζητούμενο αυτής της διαδικασίας είναι η ορθή και αξιόπιστη απεικόνισή τους αλλά και η άρτια διοικητική υποστήριξη του μεγάλου αυτού εγχειρήματος από την -δυστυχώς' υποστελεχωμένη δασική υπηρεσία και όχι μόνο. Η ανάρτηση των δασικών χαρτών που έγινε λίαν προσφάτως, έχει επιφέρει μεγάλη αναστάτωση σε πάρα πολλούς δημότες και κατοίκους του Δήμου μας και απ' ότι γνωρίζω στους Δήμους όλης της χώρας. Όσον αφορά τον Δήμο μας η κατάσταση είναι ακόμη πιο δυστοπική καθώς η σχεδόν ταυτόχρονη ανάρτηση δασολογίου και κτηματολογίου γίνεται λίγο καιρό αφότου έκλεισε το Κτηματολογικό Γραφείο Φιλιππιάδας ...(!).

Στις αποτυπώσεις των δασικών χαρτών παρατηρούνται πολλά λάθη και διατυπώνονται σοβαρές και έντονες διαμαρτυρίες πολιτών οι οποίοι αν και διαθέτουν τίτλους με κατοχυρωμένα δικαιώματα ιδιοκτησιών καλούνται να μπουν στη βάσανο ν' αποδείξουν τίτλους κτήσης περιουσιών που κατέχουν από δεκαετίες, ενώ είναι πιθανό να υπάρχουν και περιπτώσεις λόγω παλαιότερων εθιμοτυπικών διαδικασιών, δηλαδή 'δια λόγου' μεταβιβάσεις ιδιοκτησιών, όπου η ταλαιπωρία θα είναι ακόμη μεγαλύτερη.

Όλα τα παραπάνω για να διευκρινιστούν και να μην προκληθούν αδικίες, απαιτούν την ενεργοποίηση των πολιτών εν μέσω έξαρσης της πανδημίας, αλλά και μεγάλο όγκο εργασίας για υπηρεσίες οι οποίες και λόγω της συγκυρίας (άδειες ειδικού σκοπού κλπ) είναι υποστελεχωμένες. Ακόμη απαγορευτικές κρίνονται και οι υψηλές καταβολές παραβόλων που προβλέπονται και οι οποίες είναι ιδιαίτερα δύσκολο να εξασφαλιστούν για την πλειονότητα των πολιτών στο σημερινό δυσβάσταχτο οικονομικό περιβάλλον αλλά και στο στενό χρονικό πλαίσιο που έχει τεθεί για την υποβολή των αντιρρήσεων. Προσωπικά προτείνω να είναι δραστικότατη η μείωση των παραβόλων ή ακόμη και απαλειφθούν εντελώς προκειμένου να μπορέσουν όλοι οι πολίτες να υποβάλλουν τις αντιρρήσεις τους.

Έντονο προβληματισμό και ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι μεγάλο μέρος της έκτασης έχει χαρακτηριστεί δασικό. Αυτή η εξέλιξη επηρεάζει άμεσα τους ιδιοκτήτες γης. Ειδικά οι κτηνοτρόφοι και αγρότες που αποτελούν μεγάλο μέρος του πληθυσμού του Δήμου μας και τα εισοδήματά τους είναι άμεσα συνδεδεμένα με τις εκτάσεις γης, καθώς με βάση αυτές δικαιούνται επιδοτήσεων κλπ, κινδυνεύουν με περαιτέρω συρρίκνωση των ήδη πενιχρών εισοδημάτων τους.

Επιπλέον σοβαρά προβλήματα θ' αντιμετωπίσουν και οι Δήμοι. Για παράδειγμα η υφιστάμενη αγροτική οδοποιία, εφόσον η περιοχή χαρακτηριστεί δασική, δεν θα μπορεί να συντηρηθεί με συνέπεια να δημιουργηθεί εικόνα εγκατάλειψης. Παρομοίως και για τη δημοτική περιουσία δεν θα υπάρχει δυνατότητα αξιοποίησης.

Με βάση τα παραπάνω, αλλά και πολλά περισσότερα, χρειάζεται να ληφθούν άμεσα μέτρα διευθέτησης των προβλημάτων που έχουν δημιουργηθεί. Η Πολιτεία, πέρα από παράταση στο χρονικό διάστημα υποβολής αντιρρήσεων που είναι επιβεβλημένη, οφείλει να προχωρήσει σε άμεση ανάκληση των δασικών χαρτών, προκειμένου ν' ανασυνταχθούν και αφού διορθωθούν, σε συνεργασία και με την Τοπική Αυτοδιοίκηση, τα πρόδηλα σφάλματα στη συνέχεια ν' αναρτηθούν.

Επίσης χρειάζεται:

  • Να μην παραταθεί απλώς αλλά ν' ανασταλεί το Κτηματολόγιο μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία διόρθωσης των δασικών χαρτών.
  • Να εξετασθεί εκ νέου το θέμα των γεωργοκτηνοτροφικών εκτάσεων και να προστατευθούν τα αναγνωρισμένα δικαιώματα των αγροτών που αφορούν χρηματοδοτήσεις από εθνικά και ευρωπαϊκά προγράμματα και να υπάρξει νομοθετική κατοχύρωση του καθεστώτος των αγροτικών επιδοτήσεων.
  • Να συμπεριληφθούν στους δασικούς χάρτες καλλιεργούμενες εκτάσεις καταχωρημένες στο ελαιοκομικό μητρώο, στο αμπελουργικό μητρώο, με τη βάση δεδομένων του ΟΣΔΕ, καθώς και παραδοσιακές μορφές γεωργίας, σε διασωμένους αγρούς (με χαρακτηρισμό Α.Δ) και εκχερσώσεις (με χαρακτηρισμό Δ.Α.) δίχως την προϋπόθεση ύπαρξης διοικητικών πράξεων, θεωρώντας ως πρόδηλο λάθος άλλο χαρακτηρισμό, γι' αυτές πλην του αγροτικού.
  • Να γίνει συμπερίληψη στις μη δασικές περιοχές των δημόσιων και δημοτικών υποδομών (οδικό δίκτυο, κτιριακές εγκαταστάσεις), ώστε να σεβαστεί η ελληνική Πολιτεία το τεκμήριο της νομιμότητας όλων των διοικητικών πράξεων που έχει εκδώσει έως τώρα στις συγκεκριμένες περιοχές.
  • Τέλος -με δεδομένες τις αδυναμίες που παρατηρούνται λόγω υποστελέχωσης, στις δασικές υπηρεσίες να προχωρήσει άμεσα η τοποθέτηση ειδικών επιστημόνων στις έδρες των Δήμων για να βοηθήσουν τον κόσμο τόσο στην έγκαιρη κατανόηση των προβλημάτων ανακύπτουν, όσο και στον τρόπο διαχείρισής τους.  

Άλλωστε με βάση τους δασικούς χάρτες και τις χρήσεις γης θ' κληθούμε να βαδίσουμε στο αύριο και ν' αναπτύξουμε τη χώρα και τον τόπο μας. Κατά συνέπεια αυτά επιβάλλεται να γίνουν με τον ορθό τρόπο και δίχως σφάλματα και αδικίες.  

Μήνυμα της πρώην υφυπουργού Παιδείας για την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία

Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία μας δίνει την ευκαιρία να αναλογιστούμε και να εστιάσουμε την προσοχή μας στα δικαιώματα, στις δυνατότητες, αλλά και στους περιορισμούς των ΑμεΑ. Περίπου ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι ανά τον κόσμο ζουν με αναπηρίες, ενώ στη χώρα μας ο αριθμός αγγίζει το ένα εκατομμύριο. Στις 3 Δεκεμβρίου του 1982, ο ΟΗΕ υιοθέτησε το πρόγραμμα δράσης για τους ΑμεΑ. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν γίνει πολλά, όμως πρέπει να γίνουν περισσότερα.

Η οικονομική κρίση της τελευταίας δεκαετίας, όπως και η υγειονομική κρίση που βιώνουμε σήμερα, σκιάζουν τη ζωή και συρρικνώνουν τα δικαιώματα των ανθρώπων με αναπηρία, δυσχεραίνοντας την πρόσβαση στην κοινωνική ζωή, στην εργασία, στην περίθαλψη, στην εκπαίδευση, στον πολιτισμό, στην άθληση, στην επικοινωνία. Με τον τρόπο αυτό αναπαράγονται πολλαπλές διακρίσεις και παράγονται νέες ανισότητες.

Τα τελευταία χρόνια πραγματοποιήθηκε μια αγωνιώδης προσπάθεια για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των ΑμεΑ, έχοντας ως πυξίδα πως η ζωή δεν έγκειται αποκλειστικά σε βιολογικές και ιατρικές αναφορές. Αντίθετα, προϋποθέτει πολιτικές επιλογές και δράσεις που προάγουν την ισότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Σήμερα όμως βρισκόμαστε σε ένα νέο σταυροδρόμι. Η υγειονομική κρίση και η πολιτική διαχείριση της πανδημίας από την κυβέρνηση της ΝΔ θέτουν σε αμφισβήτηση τα δικαιώματα και υπονομεύουν την προοπτική εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που ζουν με κάποιας μορφής αναπηρία. Ο σχεδιασμός και η εφαρμογή μιας βαθιάς, δομικής κοινωνικής πολιτικής προς την κατεύθυνση της συμπερίληψης είναι πιο αναγκαία από ποτέ.

 

More Articles ...

e horos logo