*Της Χαράς Χουλιάρα, Δημοτική Σύμβουλος Δ. E. Αμβρακικού με την παράταξη «Δημοτική Αναγέννηση»

Η Δημοτική Eνότητα Αμβρακικού εδώ και χρόνια, έχει πάψει να υφίσταται ως ξεχωριστός Δήμος, υπαγόμενη στον Δήμο Αρταίων. Μία κίνηση που δημιούργησε αρχικά πολλές προσδοκίες ανάπτυξης, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων με το πέρας των ετών δεν ευδοκίμησαν.

Μεγάλο μέρος των υποδομών των χωριών γύρω από τον Αμβρακικό έχουν παραμεληθεί, τόσο σε επίπεδο οδικού δικτύου όσο και σε επίπεδο λοιπών εγκαταστάσεων (πλατείες, παιδικές χαρές, χώροι άθλησης). Άραγε τι περιμένουμε για την ποιοτική αναβάθμιση της καθημερινότητας τόσων συμπολιτών μας;

Ας αναφερθούμε και στο φυσικό κάλλος του τόπου αυτού, την Κορωνησία. Πόσες όμορφες φωτογραφίες μας έχει χαρίσει η τοποθεσία αυτή και πόσο απελπιστικά «μόνη» της παραμένει με τα προβλήματα της. Μία επίσκεψη αρκεί για να συνειδητοποιήσει κανείς την εικόνα εγκατάλειψης της περιοχής. Ο πήχης δεν πρέπει να μπαίνει χαμηλά, δεδομένου πως στην Κορωνησία απαιτούνται έργα εκσυγχρονισμού της θαλάσσιας περιοχής (για παράδειγμα ειδικές μπάρες πρόσβασης ΑΜΕΑ).

Τέλος, πόσους από εμάς δεν θα χαροποιούσε η ιδέα ενός επισκέψιμου, λειτουργικού μουσείου Φυσικής Ιστορίας, αναπολώντας γνώσεις και αναμνήσεις και δημιουργώντας ταυτόχρονα έναν πόλο έλξης για τους επισκέπτες της περιοχής μας.

Θα είμαστε παρόντες και δίπλα στους συμπολίτες μας, για συζήτηση και επίλυση οποιουδήποτε προβλήματος, γιατί αξίζει σε όλους μας μια καλύτερη, πιο καθαρή και εκσυγχρονισμένη πόλη.

*Η Χαρά Χουλιάρα είναι μόνιμος κάτοικος Ανέζας Άρτας.

Πτυχιούχος Κοινωνικής Πολιτικής και Πολιτικής Επιστήμης, Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης.

Γράφει ο Γιώργος Καρζής*

 

Ώρες, ώρες λες δεν μπορεί να είναι τόσο ανάλγητοι. Να αδιαφορούν πλήρως για τις ανάγκες της κοινωνίας και ιδιαίτερα των μικρομεσαίων και φτωχών στρωμάτων.
 
Εάν δεν υπήρχε η πανδημία και διανύαμε κανονική περίοδο μέχρι που θα έφταναν; Που είναι το τέρμα; Υπάρχει τέρμα σε αυτόν το κατήφορο;
 
Κι επειδή θα αναρωτιέστε τι έπαθα Πέμπτη μεσημέρι να τα γράφω όλα αυτά, θα γίνω αμέσως πιο σαφής.
 
Πριν από λίγες ημέρες (μέσα στον Δεκέμβριο) έκλεισαν 115 υποκαταστήματα της Τράπεζας Πειραιώς σε όλη τη χώρα, ενώ είχαν προηγηθεί δεκάδες λουκέτα σε υποκαταστήματα της Εθνικής. Κανένας αρμόδιος δεν έλαβε υπόψη τις έντονες και αγωνιώδεις διαμαρτυρίες Δήμων, φορέων και πολιτών που σχεδόν εκλιπαρούσαν να μην κλείσουν εν μέσω πανδημίας τα τραπεζικά καταστήματα και τίθενται σε κίνδυνο και ταλαιπωρία οι πολίτες σε εποχή αυστηρών περιοριστικών μέτρων. Αγρόν ηγόρασαν...
 
Τώρα έρχεται o 'στραγγαλισμός” των ΕΛΤΑ με το κλείσιμο ή την περαιτέρω υποστελέχωση εκατοντάδων Ταχυδρομείων σε όλη τη χώρα. Προτιμούν να αποζημιώσουν και να θέσουν σε εθελουσία εκατοντάδες εργαζόμενους που βρίσκονται κοντά ή στο όριο των συνταξιοδοτήσεων από το να τα διατηρήσουν ενεργά σε μία περίοδο όπου -όπως προαναφέραμε- απαγορεύονται οι μετακινήσεις και τα Ταχυδρομεία παίζουν καθοριστικό ρόλο στην μεταφορά προϊόντων. Σε απομακρυσμένες περιοχές μάλιστα παρέχουν καθολικές υπηρεσίες στους ηλικιωμένους πολίτες. Μέχρι και φάρμακα πηγαίνουν σε παππούδες και γιαγιάδες, πέρα από τη σύνταξή τους και την όποια αλληλογραφία τους.
 
Σκέφτεται κανείς τους ανθρώπους που δεν έχουν εξοικείωση ούτε με τα ηλεκτρονικά μέσα, αλλά ούτε διαμένουν σε μία πόλη όπου δραστηριοποιούνται ιδιωτικές μεταφορικές εταιρίες; Εάν αυτοί οι άνθρωποι που διαμένουν σε μία απομακρυσμένη περιοχή θελήσουν να κάνουν χρήση των υπηρεσιών αυτών των εταιριών θα τις πληρώσουν 'χρυσές' από χρήματα που δεν φτάνουν ούτε για τον βιοπορισμό τους, εάν αναλογιστούμε ότι οι συντάξεις που εισπράττουν οι περισσότεροι είναι πενιχρές.
 
Αλήθεια αρέσει αυτή η εξέλιξη στους κυβερνώντες; Αυτή είναι η ανάπτυξη και η προοπτική που θέλουν να φέρουν στη χώρα; Η απαξίωση και το σκοτάδι. Έχει τέλος ο κατήφορος;

 

* Ο Γιώργος Καρζής είναι δημοσιογράφος

Γράφει η Τζένη Ταπρατζή - Κοίλια*

 

Αγαπητοί συνδημότες μου,
 
 
 Στις δύσκολες μάχες φαίνονται οι δυνατοί πολεμιστές και οι καλές στρατηγικές. Οι έκτακτες υγειονομικές συνθήκες έχουν επιβάλει μια νέα πραγματικότητα και καθημερινότητα, που κανείς μας δεν μπορεί να αγνοήσει, πόσο μάλλον ο Δήμος μας. Ο Δήμος Αρταίων όφειλε από τον περασμένο Μάρτιο να λειτουργεί ως ασπίδα προστασίας, τόσο της σωματικής όσο και της ψυχικής υγείας των δημοτών του, ενώ κυρίαρχος γνώμονας και πυρήνας όλων των ενεργειών του από τη στιγμή που η πανδημία χτύπησε και τη δική του πόρτα, θα έπρεπε να είναι όχι μόνο η εκτέλεση των αυτονόητων ενεργειών για καθαριότητα στην πόλη μας και κάλυψη των βασικών μόνο αναγκών των συνδημοτών μας, αλλά η ανάληψη πρωτοβουλιών και η υλοποίηση δράσεων, ώστε οι συνδημότες μας να παραμείνουν κατά τη διάρκεια της πανδημίας υγιείς (σωματικά και ψυχικά), δημιουργικοί, γεμάτη ενέργεια και αισιοδοξία για ένα πιο ελπιδοφόρο μέλλον.
 
Ως επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης και της “Δημοτικής Αναγέννησης” σας παρουσιάζουμε παρακάτω μια σειρά πρωτοβουλιών που θα έπρεπε ήδη να έχουν αναληφθεί από το Δήμο Αρταίων, προσφέροντας στους συνδημότες μας εφόδια, πέραν των απολύτως βασικών και αναγκαίων, για να σταθούν περισσότερο υγιείς, περισσότερο δυνατοί και περισσότερο δραστήριοι μέσα στη λαίλαπα της πανδημίας:
 
Ο Δήμος Αρταίων, μέσα στις έκτακτες αυτές υγειονομικές συνθήκες, όφειλε να έχει Αντιδήμαρχο Υγείας, ο οποίος θα ασκούσε αρμοδιότητες που θα σχετίζονταν με τη Δημόσια Υγεία. Ένας ιός ήρθε απρόσκλητος στην πόρτα μας, ως πολίτες αντιμετωπίζουμε πρωτόγνωρες καταστάσεις, η δημόσια υγεία απειλείται κι όμως στο Δήμο μας δεν υπάρχει ένας Αντιδήμαρχος Υγείας για να αναλάβει ενεργό δράση, να θέσει προτεραιότητες και να οργανώσει όλους τους φορείς Υγείας με απώτερο στόχο τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας στην περιοχή μας. Περιττό να αναφέρω ότι ακόμη περιμένουμε τη δημιουργία ΚΕΠ Υγείας στην Άρτα… Ίσως ο Δήμος τα δημιουργήσει τελικά “κατόπιν εορτής”, αφού θα έχει πια περάσει η πανδημία και για "ευνόητους" λόγους...
 
Η ψυχολογική βοήθεια που προσφέρει αυτή τη στιγμή ο Δήμος Αρταίων με τις υπηρεσίες του είναι κυριολεκτικά ανύπαρκτη, αφού βάσει επίσημων στοιχείων οι Αρτινοί δεν μπαίνουν καν στον κόπο να επικοινωνήσουν με τη γραμμή βοήθειας του Δήμου για ψυχολογική υποστήριξη, μιας που οι υπηρεσίες που παρέχονται κρίνονται ως προς το επίπεδο κάτω του μετρίου. Οι ψυχολόγοι της τηλεφωνικής γραμμής απουσιάζουν συχνά από τη θέση τους για να καλύψουν άλλες ανάγκες του Δήμου… Ωστόσο, επικοινωνώντας προσωπικά τόσο με ιδιώτες ψυχολόγους της Άρτας όσο και με το Γενικό Νοσοκομείο Άρτας διαπίστωσα το μεγάλο ενδιαφέρον τους να θέλουν να βοηθήσουν τους συνδημότες μας να σταθούν “όρθιοι” στον αγώνα κατά της COVID- 19. Αξίζει να επισημάνω ότι ανάλογες συνεργασίες σε άλλες πόλεις τυγχάνουν μεγάλης ανταπόκρισης από τους πολίτες όλο αυτό το δύσκολο διάστημα. Ο φόβος και η απογοήτευση οδηγούν συχνά σε ψυχολογική εξάντληση, κι αυτό με τη σειρά του αποτελεί την αιτία πολλών άλλων αρνητικών επιπτώσεων για την υγεία μας. Γιατί λοιπόν ο Δήμος Αρταίων τόσον καιρό δεν έχει προχωρήσει σε μια συνεργασία μαζί τους, με στόχο το καλό των συνδημοτών μας όσον αφορά την ψυχική τους υγεία;
 
Ο Δήμος Αρταίων θα μπορούσε να έχει διαμορφώσει διαδικτυακή πλατφόρμα για εξ’ αποστάσεως λειτουργία των Δημιουργικών Εργαστηρίων των ΚΔΑΠ για τα παιδιά, ενώ θα μπορούσε να έχει προχωρήσει και στη δημιουργία Δημιουργικών Εργαστηρίων για ενήλικες αλλά και την Τρίτη Ηλικία. Μέσα από δωρεάν τηλεκπαίδευση, τα Δημιουργικά Εργαστήρια θα συνέχιζαν να προσφέρουν χαρά και ζωή στις δύσκολες συγκυρίες που ζούμε, όπως και να τροφοδοτούν με λειτουργικά κίνητρα την σκέψη, τις ιδέες και τα ενδιαφέροντα των συνδημοτών μας. Στόχος του Δήμου Αρταίων όφειλε να είναι να καταφέρει με νέες επινοήσεις και νέες πρωτοβουλίες να διατηρήσει τους δημότες στη δράση, την ενεργοποίηση και προπαντός πρωτίστως με αισιοδοξία.
 
Οι “ομάδες διαχείρισης” για την αντιμετώπιση της πανδημίας του Δήμου Αρταίων αποτελούνται αποκλειστικά από υπαλλήλους του Δήμου και αιρετούς της Δημοτικής Αρχής. Ο Δήμαρχος Αρταίων κάνει συχνά λόγο για συνεργασία μεταξύ των παρατάξεων, όμως σε μια τόσο σημαντική κρίση δεν έχει ζητήσει τη συνδρομή, τη βοήθεια και τη συμμετοχή των επικεφαλής και των δημοτικών συμβούλων της Αντιπολίτευσης, ως όφειλε να κάνει, ώστε όλοι μαζί ενωμένοι σαν μια γροθιά να εφαρμόσουμε ένα κοινό πρόγραμμα κατά της πανδημίας στην περιοχή μας. Είναι γνωστή η φράση “Μόνοι μας μπορούμε να κάνουμε τόσο λίγα, όμως μαζί μπορούμε να κάνουμε τόσο πολλά!”, μα δυστυχώς ο Δήμαρχος πιστεύει ότι με το να ικανοποιεί τις βασικές ανάγκες των συνδημοτών μας – παρόλο που είναι αυτονόητο ότι οφείλει να τις καλύψει – θα καταφέρει να κρατήσει την πανδημία μακριά τους, όμως μέχρι στιγμής...τα κρούσματα δεν υποχωρούν.
 
Κι επειδή στην περιοχή μας υπάρχει κάθε χρόνο το πρόβλημα των μεταφερόμενων, εποχιακών εργατών γης, που φέτος συμπίπτει με την κορύφωση της πανδημίας, είμαστε σοβαρά προβληματισμένοι για το ότι δεν έχει συγκροτηθεί ακόμη η επιτροπή μεταναστευτικής πολιτικής, κάτι που απαιτούμε επί δύο χρόνια!
 
Από δωρεές συμπολιτών μας που ήθελαν να προσφέρουν, συγκεντρώθηκαν σαράντα χιλιάδες ευρώ (40.000 ευρώ) για την αγορά ενός μηχανήματος για το Γενικό Νοσοκομείο Άρτας, ενός ψηφιακού φορητού ακτινολογικού μηχανήματος, μα ο Διοικητής του Νοσοκομείου δεν έχει ακόμη κάποια ενημέρωση για το πότε θα έρθει το μηχάνημα που κρίνεται απαραίτητο για τους ασθενείς με COVID-19. Σε επικοινωνία που είχα με το αρμόδιο Υπουργείο, ενημερώθηκα εκτενώς γιατί καθυστέρησε να προχωρήσει η διαδικασία κι αν δεν γίνουν από το Δήμο απαραίτητες νέες ενέργειες θα αργήσει κι άλλο ακόμη η δωρεά αυτή όλων μας να πάρει “σάρκα και οστά” και να μετατραπεί σε ένα πολύτιμο για το Γ.Ν. Άρτας μηχάνημα.
 
Το Κοινωνικό Παντοπωλείο και το Κοινωνικό Φαρμακείο θα έπρεπε ως δομές να προσφέρουν ακόμη περισσότερες υπηρεσίες στους συνδημότες μας, πέρα από τα αυτονόητα όπως τρόφιμα και φάρμακα. θα έπρεπε να υιοθετήσουν έναν πολυδιάστατο ρόλο τώρα στην πανδημία, καλύπτοντας περισσότερες και ουσιαστικότερες ανάγκες από τις απλά βασικές.
 
Στον ραδιοφωνικό σταθμό του Δήμου θα μπορούσαν να πραγματοποιούνται όλο το προηγούμενο διάστημα αλλά και τώρα εκπομπές σε συνεργασία με τον Ιατρικό Σύλλογο Άρτας και την Ιατρική Εταιρεία, όπου γιατροί θα παρείχαν ιατρικές και πρακτικές συμβουλές για διάφορες ασθένειες στους συνδημότες μας εν μέσω πανδημίας, παραδείγματος χάριν, πληροφόρηση για ασθένειες που η έγκαιρη παρατήρηση των συμπτωμάτων τους μπορεί να είναι σωτήρια πολλές φορές, συμβουλές για καλή υγεία με ενίσχυση του ανοσοποιητικού μας συστήματος, καθώς και συμβουλές για σωστή φροντίδα ασθενούς που είναι θετικός στην COVID-19 και μένει σπίτι με ήπια συμπτώματα.
 
Σε αυτόν τον πόλεμο κατά της πανδημίας, πρέπει να βγούμε νικητές, μα για να βγούμε νικητές κι όχι ηττημένοι, πρέπει τα αυτονόητα να μην αντιμετωπίζονται… ως ζητούμενα!
 
 
 
 
*Τζένη Ταπραντζή-Κοίλια, επικεφαλής μείζονος αντιπολίτευσης του Δήμου Αρταίων.

Η Τζένη Ταπραντζή-Κοίλια, επικεφαλής της παράταξης «Δημοτική Αναγέννηση» και της μείζονος μειοψηφίας στον Δήμο Αρταίων, σε άρθρο της σχολιάζει το νέο Νόμο για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, αναφέροντας τα εξής:

Για χάρη της αποτελεσματικότητας και της κυβερνησιμότητας στους Δήμους, ζήσαμε, όσοι υπηρετούμε την Τοπική Αυτοδιοίκηση χρόνια τώρα, την μεταφορά των αποκλειστικών αρμοδιοτήτων στα διοριζόμενα από τον Δήμαρχο εκτελεστικά όργανα, ακυρώνοντας την ελεγκτική λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου, ακυρώνοντας και αυτόν τον «Κλεισθένη» στην πράξη…

   Και με την δικαιολογία της «πανδημίας» συνεχίστηκε η παρέμβαση με μια σειρά νομοθετικές προτάσεις υπέρ της εκτελεστικής εξουσίας του Δημάρχου.

   Με την νέα πρόταση, λοιπόν, του κου Βορίδη πού ακριβώς βαδίζουμε; Σ’έναν νόμο που είχε καταργηθεί από το 2006 με τον «Καλλικράτη» ακόμη, σαν αντιδημοκρατικός και μη αποτελεσματικός. Ο στόχος είναι να πνιγεί στην απογοήτευση κάθε σκέψη νέων ανθρώπων για ενασχόληση με τον τόπο τους, νομίζοντας πως θα καταδικάσουν κάθε ελπίδα να βαλτώσει στον έλεγχο όσων με αυταρχισμό συνασπίζονται και εξουσιάζουν!

   Και τι είδους Δήμαρχο φτιάχνει ο καινούργιος νόμος; Μα, έναν Δήμαρχο που συγκεντρώνει όλες τις εξουσίες, έναν Δήμαρχο απόλυτο άρχοντα…τέτοια Δημοτική αρχή θέλουμε, όταν η ιστορία μας δίδαξε πως ο απόλυτος συγκεντρωτισμός γεννάει την διαφθορά;

   Εμείς τουλάχιστον, σε καμιά περίπτωση δεν θα κάνουμε πίσω! Εμείς δεν φοβηθήκαμε τον «Κλεισθένη» με τις όποιες αστοχίες του, δεν φοβηθήκαμε τις θετικές προκλήσεις της απλής αναλογικής, δεν πισωγυρίσαμε όταν συνασπίστηκαν με υπόγειες αλλά και φανερές διαδρομές οι εξουσίες του τόπου για να μην φτάσουμε στο όνειρο, δεν θα μας λυγίσουν τώρα που είμαστε ακόμη πιο δυνατοί στην κοινωνία!

   Είμαστε και θα είμαστε εδώ, ακόμη και με όλες τις συνθήκες που δεν διαμορφώνουμε, γιατί η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι η συμμετοχή των πολιτών, είναι ο Δημοκρατικός και κοινωνικός έλεγχος, είναι η καλλιέργεια συνθέσεων στην λήψη των αποφάσεων!

   Έτσι, θα παλέψουμε με όλες τις δυνάμεις μας ενάντια στο «χθες» που ξημερώνει στην Αυτοδιοίκηση, θα παλέψουμε για την απλή αναλογική, που ακόμη και με τις παραλλαγές της, αποτελεί το κυρίαρχο εκλογικό σύστημα στην Ευρώπη, γιατί πιστεύουμε στους Δημοκρατικούς θεσμούς, γιατί θέλουμε την ενεργή συμμετοχή των πολιτών χωρίς κομματικά δεκανίκια, γιατί θέλουμε πολίτες με άποψη και γνώμη!

Τζένη Ταπραντζή-Κοίλια, επικεφαλής της «Δημοτικής Αναγέννησης», μείζονος αντιπολίτευσης στον Δήμο Αρταίων.

Γράφει ο Βασίλης Τακτικός

 

Για τη δημοκρατία όσο και να φαίνεται παράδοξο δεν υπάρχει μια ολοκληρωμένη καθολική θεωρία για όλες τις πτυχές που την καθορίζουν. Υπάρχει θεωρία για τη φιλελεύθερη δημοκρατία, θεωρία για τη σοσιαλδημοκρατία και ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός για την Αριστερά. Αυτές όμως οι θεωρίες αποδεικνύονται  μονοδιάστατες και ελλιπείς για να ερμηνεύσουν το όλον και την σύγχρονη πραγματικότητα.

Αυτός που θέλει να δει την πορεία των πολιτικών εξελίξεων σε σχέση με τη δημοκρατία θα δυσκολευτεί πολύ να βρει ένα κοινό μέτρο αρχών και αξιολόγησης.

Αν θέλουμε ένα μέτρο, τότε το μέτρο αξιολόγησης της δημοκρατίας,  είναι ο περιορισμός της ολιγαρχίας δηλαδή το αντίθετό της. Κι αυτό συμβαίνει σε όλη την ιστορία της από την στιγμή της γέννησης στην Αρχαία Αθήνα. Από τότε υπάρχει ένας αδιάκοπος πόλεμος αλλά και συμβιβασμοί ταξικής συνεργασίας όπως συμβαίνει και σήμερα στο πλαίσιο της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Στην ουσία αυτό που έχουμε πρόκειται για ένα μείγμα συγκεντρωτικής εξουσίας της οικονομικής ολιγαρχίας και  δημοκρατικών ατομικών ελευθεριών. Οι πολίτες εκλέγουν τους αντιπροσώπους τους αλλά προφανώς δεν κυβερνά ο λαός, απλά έχουν την δυνατότητα ν΄αλλάξουν τους κυβερνήτες κάθε τέσσερα χρόνια. Με αυτή την αφαίρεση έχουμε κατ΄εφημισμό δημοκρατία η οποία δοκιμάζεται σήμερα. Η φιλελεύθερη δημοκρατία που χαρακτηρίζεται από τον κοινοβουλευτισμό είναι ακριβώς αυτό το μίγμα οικονομικής ολιγαρχίας και ατομικών δικαιωμάτων με σαφείς αποστάσεις από τον ολοκληρωτισμό. Ιστορικά ο κοινοβουλευτισμός συγκρούστηκε με τον ολοκληρωτισμό και νίκησε στο 2ο παγκόσμιο πόλεμο έτσι υπάρχει πάντα μια διαχωριστική γραμμή. Αυτή τη σημασία υπερασπίζεται θεωρητικά μεγάλος διανοητής Καρλ Πόπερ , ενώ συγχρόνως είναι θεωρητικός της ανοιχτής κοινωνίας και των δημοκρατικών αρχών..

Η φιλελεύθερη θεωρία του Πόπερ απαιτεί πριν απ' όλα την τιθάσευση της εξουσίας, την άρνηση του δογματισμού και τα ολοκληρωτικά πολιτικά του υποστυλώματα. Και απαιτεί από αυτούς που ασκούν εξουσία σε μια δημοκρατία, να λογοδοτούν για τα έργα τους και την πολιτική τους: ακριβώς όπως απαιτεί η ποπεριανή επιστημολογία από κάθε επιστημονική θεωρία να δίνει λόγο, να ελέγχεται για αυτά που εξαγγέλλει. Το ερώτημα είναι βέβαια σε ποιον θα δίνει λόγο αφού δεν μπορεί να δίνει απευθείας στο λαό; Στο κοινοβούλιο προφανώς.

Το κοινοβούλιο δεν εκφράζει όμως υποχρεωτικά την κοινωνία όπως λέει ο καθηγητής Γιώργος Κοντογιώργης. Τι λέει το Σύνταγμα; Ο βουλευτής πολιτεύεται σύμφωνα με την συνείδησή του, ίσως και σύμφωνα με τα συμφέροντά του, όχι σύμφωνα με την βούληση όσων τον ψήφισαν. Και εντέλει τι κάνει ο βουλευτής; Εκχωρεί την ψήφο του στη βούληση του αρχηγού του κόμματός του, προκειμένου να μακροημερεύσει στην πολιτική.

Αν ο βουλευτής εκπροσωπούσε τους ψηφοφόρους του θα έπρεπε να πηγαίνει να τους δίνει λογαριασμό και οι ψηφοφόροι να του δίνουν εντολές. Αυτός που παίρνει εντολές δεν μπορεί να αποφασίζει εκείνος τι θέλει ο ψηφοφόρος. Αν η κοινωνία ερωτάτο, θα είχαμε άραγε το ίδιο μείγμα πολιτικής;

Ο Κ, Καστοριάδης το πάει πιο μακριά. Δημοκρατία λέει  σήμερα δεν υπάρχει πουθενά. Υπάρχουν το πολύ φιλελεύθερες ολιγαρχίες σε ορισμένες χώρες σχετικά προνομιούχες της δύσης. Μιλούν συνεχώς για τη δημοκρατία στη Δύση. Στην πραγματικότητα, αυτή η δημοκρατία ισοδυναμεί με αυτό που κάθε κλασικός φιλόσοφος θα αποκαλούσε ολιγαρχία, φιλελεύθερη έστω.

Φυσικά υπάρχουν οι φιλελεύθερες πλευρές αυτού του ολιγαρχικού καθεστώτος, υπάρχουν ορισμένα δικαιώματα των ανθρώπων και των πολιτών, υπάρχει ένας λεγόμενος ελεύθερος τύπος. Με δεδομένη την οικολογική κρίση, την ακραία ανισότητα της κατανομής των πόρων μεταξύ πλουσίων και φτωχών χωρών, την απόλυτη σχεδόν αδυναμία να συνεχίσει το σύστημα τη σημερινή του πορεία σημειώνει πριν 25 χρόνια.

Η κυρίαρχη όμως πολιτική αντίληψη έχει ταυτίσει το μέλλον του καπιταλισμού με τη δημοκρατία. Το παρουσιάζουν έτσι που όταν βήχει ο καπιταλισμός έχει πυρετό η δημοκρατία. Με αυτό το πνεύμα οι οικονομικές και πολιτικές ελίτ αποφεύγουν να μιλούν για τα βαθιά αίτια της οικονομικής κρίσης και αρέσκονται να μιλούν για την κρίση της δημοκρατίας. Μ΄αυτό τον τρόπο λειτουργούσε πάντα η οικονομική ολιγαρχία παραπλανητικά. Όταν δεν ασκούσε βία για την διατήρηση της εξουσίας και ήθελε την συναίνεση δημιουργούσε την πλάνη ότι νοιάζεται για την δημοκρατία την οποία θέλουν οι πολλοί. Έτσι δημιουργείται ιστορικά το προσωπείο της τυπικής δημοκρατίας που πίσω βρίσκονται οι ολιγαρχίες.

Σήμερα που οικονομικό σύστημα βρίσκεται σε βαθιά κρίση οι απολογητές του βγαίνουν και μας λένε ότι ανησυχούν για τη δημοκρατία και βέβαια δεν είναι άλλοι από αυτούς «καπελώνουν» τη δημοκρατία.

Oι διακυμάνσεις όμως και οι αντινομίες του καπιταλιστικού συστήματος δεν αντανακλούν πάντα αρνητικά στο επίπεδο της δημοκρατίας. Οι επιδράσεις είναι σχετικές. Δημοκρατία υπήρξε πριν τον Καπιταλισμό και ενδεχομένως θα υπάρξει και μετά από αυτό. Μια οικονομική κρίση για παράδειγμα μπορεί να ενδυναμώσει το αίτημα για εκδημοκρατισμό και μεταρρυθμίσεις. Βλέπε αυτή τη στιγμή την Ε.Ε πως ενισχύεται η συνεργασία και αλληλεγγύη μεταξύ των χωρών μετά την πανδημία και την οικονομική κρίση. Η ταύτιση επομένως καπιταλισμού και δημοκρατίας είναι αυθαίρετη και λίαν απατηλός δρόμος.

Μια κρίση μπορεί να οδηγήσει στην καταστροφή, μπορεί όμως να αλλάξει άρδην την πολιτική ατζέντα και να ενισχύσει την τάση του εκδημοκρατισμού.

Η ιστορική διαδρομή μας δείχνει  ότι η δημοκρατία δεν ορίζεται αποκλειστικά από την ελεύθερη αγορά, αλλά από το κοινωνικό συμβόλαιο το κοινωνικό δίκαιο και το αίτημα για πολιτική ισότητα απέναντι στην ολιγαρχία. Ένας πολίτης μία ψήφος. Η τωρινή κρίση έρχεται να μας το θυμίσει αυτή τη βασική αλήθεια.

Σήμερα η αιωνιότητα της φιλελεύθερης εκδοχής του κυρίαρχου συστήματος κλονίζεται. Η κίνα δείχνει μια άλλη εκδοχή πετυχημένου κρατικού καπιταλισμού χωρίς κοινοβουλευτισμό.

Στο τέλος του 20ού αιώνα, ο Φουκουγιάμα προέβλεψε ότι η δημοκρατική πολιτική, οι φιλελεύθερες αρχές, το κράτος δικαίου και ο καπιταλισμός της ελεύθερης αγοράς «αναπόφευκτα» θα κατακτούσαν τον κόσμο. Σήμερα αυτή η οπτική διαψεύδεται από τα γεγονότα. Έτσι, μετά την κατάρρευση του φασισμού και του κομμουνισμού, και ο φιλελευθερισμός τώρα βρίσκεται κι αυτός  σε αδιέξοδο. 

Αντίθετα ο συγγραφέας Αλβιν Τόφλερ του «τρίτου κύματος» με τα μπεστ σέλερ που περιλαμβάνει το «Future Shock», το «The Third Wave» και το «Powershift», μας δείχνει πως αλλάζουν οι κώδικες στη ζωή στην εργασία, την παραγωγή και το πολιτισμό. Το πέρασμα από το δεύτερο κύμα πολιτισμού που ταυτίζεται με την βιομηχανική εποχή και τον συγκεντρωτισμό της εξουσίας, στο τρίτο κύμα πολιτισμού που έχουμε μπροστά μας και χαρακτηρίζεται από οριζόντιο συνεργατικό πνεύμα της κοινωνικής οικονομίας. Αλβιν Τόφλερ συγκαταλέγεται ανάμεσα στους κορυφαίους φουτουριστές της σύγχρονης εποχής που σαράντα χρόνια μετά επαληθεύονται από το πράσινο κύμα και την ανάγκη τοπικής αλλά και πλανητικής συνεργασίας.

Εν κατακλείδι η μονιστική αντίληψη στην θεωρία δεν ταιριάζει στη δημοκρατία. Ο όρος «μονισμός» χαρακτηρίζει, ως γνωστόν, κάθε κοσμοθεωρία που υποστηρίζει τη δημιουργία του κόσμου από μια αρχή, που θα μπορούσε να είναι πνευματική ή υλική.

Ο φιλευθερισμός και σοσιαλισμός ως ιδεολογίες υποστήριξαν μονιστικές θεωρίες.

Η δημοκρατία δεν προέρχεται από μια τέτοια αρχή αλλά, από την ανθρώπινη εμπειρία και δοκιμασία και επαληθεύεται από συγκριτικά καλύτερα τα αποτελέσματα της. Η δημοκρατία στη θεωρία είναι σχετικισμός. Διάλογος, αντιπαράθεση με την ολιγαρχία και δημιουργική ενότητα των αντιθέτων μέσα στο σύνολο της  κοινωνίας.

Ο εκδημοκρατισμός των πάντων είναι  σήμερα η απάντηση στην οικονομική κρίση αλλά και στη κρίση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας του φιλελευθερισμού. Ο εκδημοκρατισμός της δικαιοσύνης, ο εκδημοκρατισμός των πόρων, της ενέργειας, του περιβάλλοντος, παιδείας της υγείας και του πολιτισμού.

Αυτό θα πρέπει να είναι και το μέτρο αξιολόγησης της δημοκρατίας. Σχετικά άρθρα 25-6-20

H προοδευτική (Σοσιαλδημοκρατική) Ατζέντα σήμερα

https://www.timesnews.gr/h-proodeytiki-sosialdimokratiki-atzenta-simera/

Σοσιαλδημοκρατία, με εφικτή, ρηξικέλευθη και διεξοδική προοπτική

https://www.timesnews.gr/sosialdimokratia-me-efikti-rixikeleythi-kai-diexodiki-prooptiki/

 

Ιστιτούτο Μελετών Κοινωνικής Οικονομίας (ΙΝ.ΜΕ.Κ.Ο) 
 

Η κα Ταπραντζή-Κοίλια Πολυξένη (Τζένη)επικεφαλής του αυτοδιοικητικού συνδυασμού «Δημοτική Αναγέννηση» Άρτας, σε

άρθρο της καυτηριάζει την κατάσταση στο αμαξοστάσιο του Δήμου. Συγκεκριμένα αναφέρει: “Μια εικόνα ίσον χίλιες λέξεις". Η θλιβερή

πραγματικότητα στο Αμαξοστάσιο της Άρτας αποδίδεται μέσα από τις φωτογραφίες που δημοσιεύουμε σήμερα, φωτογραφίες που

τραβήχτηκαν χθες, οι οποίες αντικατοπτρίζουν το μέγεθος του προβλήματος σε καθημερινή βάση, το οποίο διογκώνεται κατά τις

βροχερές ημέρες. Πρόκειται για μια άσχημη πραγματικότητα που παραμένει αναλλοίωτη και αδιόρθωτη χρόνια ολόκληρα μέσα

στον ιστό της πόλης μας, επιβαρύνοντας το περιβάλλον και βλάπτοντας την υγεία όλων των πολιτών της Άρτας. Σαν επικεφαλής

της μείζονος αντιπολίτευσης και σαν "Δημοτική Αναγέννηση" κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου προς τη δημοτική αρχή, αφού

οι άθλιες αυτές εικόνες από το Αμαξοστάσιο, ακριβώς κάτω από το Κάστρο της Άρτας, δίπλα από το Παραποτάμιο Πάρκο και το

Θερινό Σινεμά, όχι μόνο δεν τιμούν το Δήμο Αρταίων, αλλά αποτελούν και εστία μολύνσεων για τους πολίτες. Απορρίμματα

πεταμένα δεξιά κι αριστερά, απορρίμματα που μένουν εκεί χωρίς ποτέ να καταλήγουν τελικά στο ΧΥΤΑ Βλαχέρνας, απορρίμματα

που παρασύρονται από το νερό της βροχής και καταλήγουν σε μέρη που δεν θα έπρεπε… Η πραγματικότητα δυστυχώς είναι

μία οι πολίτες της Άρτας ζουν δίπλα σε έναν μπαζότοπο και μια χωματερή, και μάλιστα εν μέσω μιας φονικής πανδημίας!

 

Τί πιστεύει η δημοτική αρχή για τις απαράδεκτες αυτές εικόνες μέσα στον αστικό ιστό; Τί σκέφτεται και τί προτίθεται να κάνει τώρα,

στο παρόν, κι όχι μετά από χρόνια; Δεν ανησυχεί για τη δημόσια υγεία; Διότι οι έκτακτες υγειονομικές συνθήκες που βιώνουμε όλοι

λόγω της πανδημίας επιβάλλουν δραστικές λύσεις σε προβλήματα που έχουν να κάνουν με οτιδήποτε αποτελεί κίνδυνο για τη

δημόσια υγεία. Ακόμη πιο τραγική είναι η πραγματικότητα για τους υπαλλήλους της Καθαριότητας του Δήμου Αρταίων, αφού στο

χώρο εκεί δεν υπάρχουν ούτε οι απαραίτητες υποδομές, όπως μια τουαλέτα…! Οι υπάλληλοι της Καθαριότητας έρχονται σε

καθημερινή επαφή με τα απορρίμματα που ξεφορτώνονται εκεί από τα μικρά φορτηγά για να μεταφερθούν μετά στο ΧΥΤΑ

Βλαχέρνας, χωρίς όμως να υπάρχει εκεί δίπλα τους κάτι τόσο απλό και αυτονόητο, όπως μια τουαλέτα, για να πλένονται και ίσως

να αλλάζουν τα βρόμικα ρούχα μετά τη σκληρή δουλειά. Ζούμε στον 21ο αιώνα κι όμως τελικά μια απλή τουαλέτα σε χώρο

εργασίας αποτελεί όχι το αυτονόητο (όπως θα έπρεπε) αλλά… το ζητούμενο!

Η Άρτα αξίζει να αναδεικνύει μια καλύτερη εικόνα, οι συμπολίτες μας αξίζουν μια καλύτερη και ομορφότερη καθημερινότητα! Ως

Αρτινοί είμαστε υπερήφανοι που ζούμε σε μια τόσο ξεχωριστή και μοναδική πόλη, με το Ιστορικό Γεφύρι της, με τον Άραχθο

ποταμό να τη διασχίζει, με το Κάστρο της, με την Παρηγορήτισσα να δεσπόζει στο κέντρο της και με άλλα πολλά όμορφα τοπία και

μνημεία να χαρίζουν στην Άρτα μας τη μοναδική της ταυτότητα! Κι όμως, οι άθλιες αυτές εικόνες από το Αμαξοστάσιο μέσα στον

αστικό ιστό κάθε άλλο παρά υπερήφανους κάνουν τους Αρτινούς. Άραγε η δημοτική αρχή αισθάνεται υπερήφανη για τις

εικόνεςαυτές κάτω από το Κάστρο της Άρτας, δίπλα στο Παραποτάμιο Πάρκο, το οποίο διαλαλεί ότι θα αναβαθμίσει; Η λογική

επιβάλλει πρώτα να διορθώνουμε σε ένα σπίτι τις υπάρχουσες ζημιές και μετά να προχωράμε στην επέκτασή του… Και η Άρτα

είναι το σπίτι μας, το σπίτι όλων μας! Πάλι αλλοπρόσαλλα θα δράσει η δημοτική αρχή; Θα αφήσει το σκουπιδότοπο αυτόν μέσα

στον αστικό ιστό για χρόνια ακόμη, αλλά θα “διατυμπανίζει” ότι αναβαθμίζει το Παραποτάμιο Πάρκο, που βρίσκεται ακριβώς

δίπλα;;;

Και για να απαντήσουμε προκαταβολικά στην αναμενόμενη απάντηση της δημοτικής αρχής ότι έχει εντάξει στο Τεχνικό της

πρόγραμμα και προωθεί εδώ και χρόνια τη μεταφορά του Αμαξοστασίου σε χώρο εκτός του αστικού ιστού κι ότι το θέμα

προχωράει, θα πούμε ότι η λέξη “ελπίζω” δε συνάδει με τη φράση “άμεση υλοποίηση”! Και γιατί το επισημαίνουμε αυτό; Πολύ απλά

γιατί οι επίσημες απαντήσεις διά στόματος αντιδημάρχων του Δήμου Αρταίων, σχετικά με την πορεία της μεταφοράς του

Αμαξοστασίου σε άλλο χώρο έξω από τον αστικό ιστό - η οποία κινείται με βραδείς ρυθμούς εδώ και χρόνια ολόκληρα, χωρίς

ακόμη να έχει τελικά πραγματοποιηθεί- είναι οι εξής “Ελπίζουμε ότι θα προχωρήσει…!”. Ο αρχαίος ρήτορας Μάρκος Φάβιος

Κοϊντιλιανός έλεγε “Δικαιολογούμε την αδράνειά μας με το πρόσχημα της δυσκολίας!”. Εμείς, ως Δημοτική Αναγέννηση, κρούουμε

ακόμη μια φορά τον κώδωνα του κινδύνου για τη δημόσια υγεία, ενδιαφερόμαστε ειλικρινά τόσο για την υγεία των υπαλλήλων της

Καθαριότητας του Δήμου Αρταίων όσο και όλων των συμπολιτών μας, γι’ αυτό δεν Ζητούμε, αλλά Απαιτούμε να λυθεί άμεσα το μείζον αυτό πρόβλημα και να πάψουν πια οι κωλυσιεργίες από πλευράς δημοτικής αρχής για το θέμα αυτό”.

                 Τζένη Ταπραντζή-Κοίλια, επικεφαλής της "Δημοτικής Αναγέννησης"

Είναι κοινώς αποδεκτό πως η πανδημία COVID-19 παρουσιάζει μια άνευ προηγουμένου πρόκληση σε παγκόσμιο επίπεδο. Είναι βέβαιο πως αυτή η πολυεπίπεδη παγκόσμια κρίση θα επηρεάσει αισθητά τον τρόπο με τον οποίο ελεύθερα μετακινούμαστε, ζούμε, εργαζόμαστε αλλά και τον τρόπο με τον οποίο θα χρησιμοποιούμε την τεχνολογία. Η πανδημία αυτή θα πυροδοτήσει έναν οικονομικό Αρμαγεδδώνα, ενώ σύμφωνα με πολλούς επιστήμονες πριν φανούν καν τα πρώτα σημάδια του αναπόφευκτου οικονομικού ολέθρου θα εμφανιστούν τα αποτυπώματα της κοινωνικής αλλαγής με δυναμικές επιπτώσεις αυτής τόσο στη συμπεριφορά μας όσο και στην ψυχική μας υγεία. Η κρίση αυτή θα φέρει στην επιφάνεια αδυναμίες και κενά των υπαρχουσών πολιτικών, θα οδηγήσει στην αναθεώρηση λογικών του παρελθόντος, φέρνοντας στο φως την ανάγκη για ισχυρότερο δημόσιο τομέα. Την ίδια στιγμή τόσο η κοινωνία όσο και οι πολιτικές δυνάμεις θα πρέπει να απαντήσουν εάν είναι έτοιμοι να δεχτούν και να αναδείξουν στη μετά covid εποχή αυτό το νέο μοντέλο διακυβέρνησης (αυτό του ισχυρότερου δημόσιου τομέα) που μπορεί για παράδειγμα να χτίσει δρόμους, εργοστάσια, να προσφέρει καλύτερα νοσοκομεία, σύγχρονα σχολεία αλλά και Πανεπιστήμια, καλύτερες μεταφορές, καλύτερη και ποιοτικότερη στέγαση υπηρεσιών. Ένα νέο μοντέλο διακυβέρνησης που θα είναι σε θέση να διαμορφώσει σύγχρονες πρότυπες πόλεις ανταποδοτικής οικονομίας που θα σέβονται και θα αξιοποιούν το περιβάλλον με τη συμμετοχή των ίδιων των πολιτών τους.Σύντομα θα δούμε να ανατρέπεται το διεθνές εμπορικό καθεστώς όπως το γνωρίζαμε και το οποίο πλέον δεν έχει καμία σχέση με την αλληλεγγύη, ακόμη και σε καιρό πανδημίας. Στο εξής θα είναι δύσκολο να παρέχονται εγγυήσεις πως οι χώρες θα έχουν πρόσβαση σε βασικά αγαθά και είδη κατά τη διάρκεια μιας μελλοντικής έκτακτης ανάγκης. Αυτό σίγουρα δεν είναι μια τυχαία εξέλιξη. Η έλλειψη αλληλεγγύης σχετίζεται με τον τρόπο με τον οποίο έχουν αναπτυχθεί οι οικονομίες, με αποτέλεσμα το μεγαλύτερο μέρος του παγκόσμιου πλούτου να συγκεντρώνεται στα χέρια μερικών χωρών, αλλά και ανθρώπων. Αυτό το σύστημα γρήγορα θα προκαλέσει τους πρώτους σημαντικούς πολιτικούς και κοινωνικούς τριγμούς.Η διαχείριση αυτής της κρίσης θα θολώσει ακόμη περισσότερο το όριο μεταξύ πολιτικής και τεχνοκρατίας, εξάλλου η συζήτηση σε παγκόσμια κλίμακα δεν είναι άλλη από το εάν  η πανδημία COVID-19 και τα μέτρα που εφαρμόστηκαν από κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο ήταν η αρχή ενός μακρόπνοου σχεδίου εξόδου από την κρίση ή απλώς πρόκειται για μια σιωπηλή παραδοχή αποτυχίας των τεχνοκρατών, και αξιωματούχων που βρέθηκαν όχι απλώς μικρότεροι των προσδοκιών με βάση τη θέση και τα χρυσά βιογραφικά τους, αλλά και ανέτοιμοι να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες αυτής της πανδημίας. Ο COVID-19 θα προκαλέσει ένα ισχυρό οικονομικό σοκ που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί χρησιμοποιώντας είτε τα εγχειρίδια του παρελθόντος είτε την πτωχευμένη τράπεζα αλληλεγγύης της Ευρώπης και άλλων. Θα αποδειχτεί πολύ σύντομα πως αυτές οι ανορθόδοξες καταστάσεις απαιτούν νέα σκέψη, νέες ιδέες για την αντιμετώπισή τους από τις κυβερνήσεις. Απαιτείται η δημιουργία μιας δεξαμενής ιδεών με την ελεύθερη συμμετοχή των κοινωνικών φορέων, πολιτών, επιστημόνων (τεχνικών pc, κοινωνιολόγων, ψυχολόγων, μηχανικών, οικονομολόγων κ.α) φοιτητών, Πανεπιστημίων και εταιρειών όπου στα πλαίσια ενός «Εθνικού think tank» next covid day θα μπορούν να εκθέτουν προτάσεις αντιμετώπισης. Με αυτόν τον τρόπο, ενεργοποιώντας  πολλές δυνάμεις (πολλά μυαλά, όπως θα έλεγαν) είναι βέβαιο πως οι λύσεις θα ακολουθήσουν. Λύσεις, παρατηρήσεις και προτάσεις που αναμφισβήτητα όταν πηγάζουν από μια Εθνικά συγκροτημένη προσπάθεια χωρίς αγκυλώσεις, ανοιχτή στη κοινωνία δεν μπορούν παρά να έχουν διευρυμένη πολιτική αποδοχή.Η ικανότητα των τεχνοκρατών και εμπειρογνωμόνων φαίνεται και κρίνεται υπό τις παρούσες αντικανονικές συνθήκες αλλά και τις μακροοικονομικές μελέτες, οι οποίες όχι απλώς θα προέβλεπαν αλλά θα θωράκιζαν τους πολίτες σε μια ενδεχόμενη αόρατη μάχη. Αντ’ αυτού είδαμε όλοι, ακόμη και χώρες πλούσιες σε κοιτάσματα, τις αποτυχημένες φόρμουλες μιας σειράς αξιωματούχων και μιας μικρής φιλοτραπεζικής ελίτ που υπέρ-πλούτιζαν μετατρέποντας την κρίση σε δική τους ευκαιρία. Υπό αυτές λοιπόν τις συνθήκες επιβάλλεται να αναθεωρηθεί η σχέση των μέχρι χτες τεχνοκρατών με την πολιτική ζωή και τις αποφάσεις που λαμβάνονται, με στόχο τη δημιουργία ενός επιτυχημένου κράτους.Ήρθε η ώρα οι Έλληνες να βρουν το θάρρος να οικοδομήσουν μια διαφορετική πολιτική κουλτούρα (καλύτερη). Με επίκεντρο τις ανθρώπινες αξίες και το σεβασμό του δικαιώματος της ελευθερίας του ατόμου. Είναι πράγματι μια ευκαιρία να αξιοποιήσουμε τις ψηφιακές δυνατότητες που ήδη αναπτύξαμε ως Πολιτεία εν μέσω πανδημίας. Ήρθε η ώρα η χώρα να πιστέψει στην επινοητικότητα του σύγχρονου Έλληνα δημιουργώντας ένα Εθνικό think tank αποτελούμενο από τη κοινωνία των πολιτών για τη διαχείριση αυτής της κρίσης, ώστε με αποδεκτούς και έξυπνους τρόπους να καταπολεμήσουμε τον COVID-19 και τις επιπτώσεις του.
 
 
 

* Αντωνιάδου Αθηνά
Κοινωνιολόγος, blogger, Freelance writer 

Μήνυμα της πρώην υφυπουργού Παιδείας για την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία

Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία μας δίνει την ευκαιρία να αναλογιστούμε και να εστιάσουμε την προσοχή μας στα δικαιώματα, στις δυνατότητες, αλλά και στους περιορισμούς των ΑμεΑ. Περίπου ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι ανά τον κόσμο ζουν με αναπηρίες, ενώ στη χώρα μας ο αριθμός αγγίζει το ένα εκατομμύριο. Στις 3 Δεκεμβρίου του 1982, ο ΟΗΕ υιοθέτησε το πρόγραμμα δράσης για τους ΑμεΑ. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν γίνει πολλά, όμως πρέπει να γίνουν περισσότερα.

Η οικονομική κρίση της τελευταίας δεκαετίας, όπως και η υγειονομική κρίση που βιώνουμε σήμερα, σκιάζουν τη ζωή και συρρικνώνουν τα δικαιώματα των ανθρώπων με αναπηρία, δυσχεραίνοντας την πρόσβαση στην κοινωνική ζωή, στην εργασία, στην περίθαλψη, στην εκπαίδευση, στον πολιτισμό, στην άθληση, στην επικοινωνία. Με τον τρόπο αυτό αναπαράγονται πολλαπλές διακρίσεις και παράγονται νέες ανισότητες.

Τα τελευταία χρόνια πραγματοποιήθηκε μια αγωνιώδης προσπάθεια για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των ΑμεΑ, έχοντας ως πυξίδα πως η ζωή δεν έγκειται αποκλειστικά σε βιολογικές και ιατρικές αναφορές. Αντίθετα, προϋποθέτει πολιτικές επιλογές και δράσεις που προάγουν την ισότητα και την κοινωνική δικαιοσύνη.

Σήμερα όμως βρισκόμαστε σε ένα νέο σταυροδρόμι. Η υγειονομική κρίση και η πολιτική διαχείριση της πανδημίας από την κυβέρνηση της ΝΔ θέτουν σε αμφισβήτηση τα δικαιώματα και υπονομεύουν την προοπτική εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που ζουν με κάποιας μορφής αναπηρία. Ο σχεδιασμός και η εφαρμογή μιας βαθιάς, δομικής κοινωνικής πολιτικής προς την κατεύθυνση της συμπερίληψης είναι πιο αναγκαία από ποτέ.

 

Γράφει η Αθηνά Αντωνιάδου*
 
Antoniadou.jpg
 
Οι πανδημίες έχουν πλήξει πολιτισμούς σε όλη τη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας, με την πρώτη εστία - γνωστή και ως «ο λοιμός της Αθήνας» - να εμφανίζεται το 430 π.Χ. , ενώ υπολογίζεται πως σκότωσε το ένα τρίτο των κατοίκων.Η προέλευση της κάθε πανδημίας διαφοροποιείται μέσα στο χρόνο. Ωστόσο, το σίγουρο είναι πως συνέπειες αυτής είναι τόσο η οικονομική καταστροφή, η οποία έπεται, όσο και οι ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις - πολλές φορές μέχρι και κατάρρευση των εκάστοτε κυβερνήσεων, ανεξάρτητα με το πώς χειρίστηκαν την κατάσταση -, καθώς όπως έλεγε και ο Θουκυδίδης οι άνθρωποι προσαρμόζουν τη μνήμη τους σε αυτά που υπέφεραν.(σ.σ τον Σεπτέμβριο του 430 π.Χ. οι Αθηναίοι έπαυσαν τον Περικλή από το αξίωμα του στρατηγού για να τον δικάσουν με την κατηγορία της κατάχρησης, ενώ λίγους μήνες αργότερα τον έχρισαν στο ίδιο αξίωμα).Κατά τις πανδημικές περιόδους, αλλά και με τη λήξη τους σημαντική είναι η κλίση που παρατηρείται στον πολιτισμό (ζωγραφική, τέχνες κτλ) καθώς και η στροφή προς τη Θρησκεία ως ανάγκη ψυχικής στήριξης αλλά και αιτιολογίας (ίσως) των δεινών που ήρθαν ως «θεϊκό μήνυμα» ή ως αποτέλεσμα της απομάκρυνσης του ανθρώπου από το Θεό.(σ.σ Πανδημία 1348 – 1353, µαύρη πανώλη ή µαύρος θάνατος, η οποία ήταν από τις πλέον καταστροφικές στην παγκόσμια ιστορία. Ο αριθμός νεκρών υπολογίζεται σε 100 έως 200 εκατομμύρια σε Ευρώπη και Ασία. Μάλιστα εκτιμάται ότι μείωσε τότε τον παγκόσμιο πληθυσμό από 450 εκατομμύρια σε 350 - 375 εκατομμύρια. Η κοσμική εξουσία χάνει το κύρος της λόγω της αδυναμίας της να περιορίσει την πανδημία. Προκειμένου να το ανακτήσουν έριξαν την ευθύνη για τον όλεθρο στους Εβραίους. Η θεωρία αυτή πυροδότησε ένα γενικότερο κύμα διωγμών εναντίον των Εβραίων σε ολόκληρη την Ευρώπη.)Τελευταία πολλά ακούμε για την προέλευση του Covid-19. Καμία θεωρία δεν πρέπει αβίαστα να απορριφθεί, αλλά ούτε και να γίνει αποδεκτή χωρίς δεύτερη σκέψη. Όπως και στις πανδημίες του παρελθόντος, έτσι και σήμερα θα υπάρξουν σημαντικές επιπτώσεις στην κοινωνία, ενώ είναι βέβαιο πως όλοι μας θα δούμε με άλλο μάτι την αξία και την ποιότητα της ζωής, ενώ θα αναθεωρήσουμε για πολλά.Όποιος λοιπόν και αν είναι ο υπαίτιος της προέλευσης της πανδημίας αυτής, άνθρωπος, φύση ή Θεός, το βέβαιο είναι ότι θα αλλάξει τον κόσμο, όπως μέχρι σήμερα τον ξέραμε. Αυτή η αλλαγή θα γίνει πραγματικά αντιληπτή στη καθημερινότητά μας όταν η κατάρρευση της παγκόσμιας οικονομίας, ως συνέπεια της πανδημίας, θα επιβάλλει στην κοινωνία νέες μορφές απαιτούμενων «μέτρων ασφάλειας» για το παρόν και το μέλλον...Ο συγκεκριμένος ιός έχει πολλά κρυμμένα μυστικά αλλά και κοινωνιολογικές-κοινωνικές προεκτάσεις που ίσως και να αποκαλυφθούν το προσεχές διάστημα, ενώ άλλες θα τις δούμε  μελλοντικά. Το πιο σημαντικό όμως για όσους είναι  σε θέση να παρατηρούν ψύχραιμα είναι ότι επιχειρείται για άλλη μια φορά, από τη γνωστή ελίτ, η παρουσίαση ενός μονόδρομου Παγκοσμιοποίησης στο όνομα της οποίας θα βρει καταφύγιο κάθε ακραίο κοινωνικό σενάριο το οποίο λίγα χρόνια πριν θα φάνταζε ταινία φαντασίας ή συνωμοσία. Είναι σχεδόν βέβαιο πως θα ακούσουμε στο εγγύς μέλλον για εφαρμογή μιας παγκόσμιας διακυβέρνησης, με κύριο επιχείρημα πως όλα τα κράτη αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα λόγω του ιού, ενώ κρίνεται απαραίτητη μια συλλογική προσπάθεια που θα οδηγήσει στην επίλυση αυτού του ζητήματος και των συνεπειών του καθώς και στη θωράκιση μας για το μέλλον (κοινά μέτρα, κοινή πολιτική και διακυβέρνηση από το Βερολίνο έως τη Νέα Υόρκη έως τη φτωχή Καμπούλ).Το μέλλον μοιάζει αβέβαιο. Η Ευρώπη και οι αξίες της (αλληλεγγύη, ανθρωπισμός κα) που οραματίστηκαν και υπερασπίστηκαν Έλληνες πολιτικοί ηγέτες του παρελθόντος,  αναμφισβήτητα έχουν κλονιστεί. Διοικητικά όργανα όπως το Eurogroup με αμφισβητούμενη από πολλούς μορφή διοίκησης, αλλά με παντοδυναμία και συγκεκριμένη ηγεμονία είναι σε θέση με μια τους απόφαση να βυθίσουν στη δίνη εκατομμύρια Ευρωπαίους πολίτες, προκειμένου να περισωθεί η «τραπεζική αξία». Όμως αν κάτι έχουμε διδαχτεί από την ιστορία μας είναι πως όποτε οι Έλληνες υπήρξαν ενωμένοι δεν είχαν να φοβηθούν τίποτα.
Φτάνει αύριο να ξαναβρεθούμε, να μετρηθούμε και να μη λείπει κανείς…
 
 * Αντωνιάδου Αθηνά
Κοινωνιολόγος, blogger, Freelance writer 
Εmail: 

This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

 

Τις προτάσεις της για τη στήριξη του Τύπου, έδωσε στη δημοσιότητα η παράταξη "Συσπείρωση Δημοσιογράφων - Δούρειος Τύπος". Συγκεκριμένα αναφέρει: "Κλείνει σε λίγες ημέρες ένας χρόνος από τότε που ο κυβερνητικός εκπρόσωπος

ανακάλεσε την απόφασή του για στήριξη του έντυπου Τύπου, μετά τον σάλο που προκλήθηκε για την ενίσχυση εφημερίδων στυλ «Μακελειό». Το σίριαλ των

διαψευσμένων εξαγγελιών, με πρωταγωνιστή τον κ. Πέτσα, συνεχίζεται με αποτέλεσμα ο χειμαζόμενος, και λόγω της πανδημίας, έντυπος Τύπος αφού έχασε την ευκαιρία της ενίσχυσής του για το 2019, κινδυνεύει να χάσει και το τρένο του

2020. Την ίδια στιγμή μάλιστα η περίφημη «λίστα Πέτσα» κάνει και… διεθνή καριέρα αφού εξαιτίας της η χώρα μας παρομοιάσθηκε με …υποδείγματα Δημοκρατίας όπως η Ουγγαρία του Ορμπαν και η Πολωνία του Κατσίνσκι, από την

ευρωπαία επίτροπο για θέματα διαφάνειας κυρία Βέρα Γιούροβα, σε ομιλία της στο Ευρωκοινοβούλιο.

Η κυβέρνηση εξακολουθεί να κωφεύει στις παρεμβάσεις των συνδικαλιστικών οργάνων του χώρου, στις αιτιολογημένες προτάσεις τους αλλά και στην επείγουσα ανάγκη που δημιουργεί η πανδημία με τα λουκέτα να μην είναι πλέον κίνδυνος,

αλλά ζοφερή πραγματικότητα. Οι επιστολές της ΕΣΗΕΑ από τις αρχές Μαΐου, όπως και της ΠΟΕΣΥ και του συνόλου των δημοσιογραφικών ενώσεων τον Νοέμβριο, προς τον πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη παραμένει ουσιαστικά

αναπάντητες ενώ την ίδια ώρα η κυβέρνηση προετοιμάζει νέα δώρα προς τους καναλάρχες (μείωση ορίου 400 εργαζομένων, κλπ), αλλά και νέα επικοινωνιακή καμπάνια ύψους 3 εκατ. Ευρώ χωρίς διαφανείς διαδικασίες.

Η Συσπείρωση Δημοσιογράφων – Δούρειος Τύπος έχει καταθέσει έγκαιρα τεκμηριωμένες και αναλυτικές προτάσεις για τη στήριξη των εργαζομένων στον έντυπο Τύπο, με διαφάνεια και αξιοκρατία. Με πρώτο κριτήριο την ενίσχυση των

δημοσιογράφων και την εξυγίανση του τοπίου. Ζητάμε η στήριξη στον Τύπο να γίνει με κριτήρια, τον αριθμό των εργαζομένων, τα φύλλα έκδοσης και την ιστορικότητα των εντύπων. Επιμένουμε στην ανάγκη να επιδοτηθεί η εργασία και όχι η

αναστολή της όπως έχει πράξει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, η παράταξή μας επαναφέρει στον δημόσιο διάλογο μια σειρά μέτρων με στόχο τη στήριξη του Τύπου. Μεταξύ άλλων προτείνουμε:

Μείωση ή και μηδενισμό ΦΠΑ επί των πωλήσεων συμπεριλαμβανομένων και των ενθέτων.

Ενίσχυση στη διακίνηση μέσω πρακτορείου ή αποστολής μέσω ταχυδρομείου

 Αντιμετώπιση μονοπωλιακών καταστάσεων στη διανομή, την εκτύπωση κ.λπ. barcode στα έντυπα, προκειμένου να γίνεται έλεγχος των πραγματικών πωλήσεων.

Αναδιαμόρφωση/αλλαγές σημείων πώλησης.

Επιδότηση εισφορών για 55άρηδες, νέους και άνεργους δημοσιογράφους, όπως και άλλες ειδικότητες εργαζομένων.

Αγορά εφημερίδων εκ περιτροπής από πανεπιστήμια, σχολεία, στρατιωτικές μονάδες, στο κέντρο και στην περιφέρεια.

Διασφάλιση των πνευματικών δικαιωμάτων των δημοσιογράφων.

Ενίσχυση μέσω ΕΣΠΑ για εξοπλισμό, χρήση νέων μέσων, μεθόδων και τεχνικών ενημέρωσης. Οικονομικές ενισχύσεις τύπου Γαλλίας (άμεσες ενισχύσεις σε εφημερίδες ανά φύλλο, στήριξη διανομής, φορολογικά κίνητρα κ.λπ.).

Ειδικά μέτρα στήριξης συνεταιριστικών εντύπων και πολιτικών ιστορικών εφημερίδων.

Παροχή κινήτρων, με ταυτόχρονη δέσμευση από τους εκδότες για διατήρηση θέσεων εργασίας, τη στήριξη των εργασιακών

δικαιωμάτων με την υπογραφή συλλογικής σύμβασης και την εφαρμογή του κώδικα δεοντολογίας με ειδική πρόνοια για τον

εμπλουτισμό των αρχών και για το διαδίκτυο και τη στήριξη του ΕΔΟΕΑΠ. Οι ενισχύσεις θα πηγαίνουν για την πληρωμή των

εργαζομένων, την εξόφληση των ασφαλιστικών ταμείων, καθώς και για τον τεχνολογικό εκσυγχρονισμό, προκειμένου να

στηριχτούν οι εφημερίδες στη νέα διαδικτυακή εποχή.

 

 

ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΩΝ – ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΤΥΠΟΣ"

 

Γράφει η Μερόπη Τζούφη*

 

Υγειονομικές προκλήσεις στη «μικρή μας πόλη» και στο Nομό μας στην περίοδο της πανδημίας του κορωνοιού

 

Τόσο σε εθνικό όσο και σε τοπικό επίπεδο βρισκόμαστε σε μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο, όπως και η Ευρώπη και ο κόσμος όλος.

Για την ώρα, η κατάσταση στις υγειονομικές μονάδες της Ηπείρου, αναφορικά με τη διαχείριση της πανδημίας του κορωνοϊού, χαρακτηρίζεται ελεγχόμενη.

ToΠανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων ως το κέντρο αναφοράς για την περιφέρειά μας (και όχι μόνον) σηκώνει το μεγάλο βάρος με επάρκεια, στηριζόμενο στις πολύ μεγάλες προσπάθειες του συνόλου του προσωπικού του, όπως και της Ιατρικής Σχολής, που κατάφερε να λειτουργήσει και εργαστήριο αναφοράς για τον κορωνοϊό, για την κάλυψη των αναγκών της περιοχής. Το Πανεπιστήμιο στο σύνολο του με το υψηλής κατάρτισης προσωπικό του, συμμετέχει ενεργά στην υποστήριξη των δομών υγείας και με την παροχή τεχνογνωσίας και υλικών.

Στο Γ. Ν. Ιωαννίνων «Γ. Χατζηκώστα» έχει υπάρξει προετοιμασία για την υποδοχή «πιθανών κρουσμάτων» και για τη λειτουργία ειδικού χώρου νοσηλείας για τον κορωνοϊό, στις αρχές Απριλίου.

Για την κάλυψη όμως, των αναγκών του αστικού πληθυσμού του νομού μας, τόσο στην αρχική διαχείριση ηπίων περιστατικών, όσο και στην παρακολούθηση των διαμενόντων σε «καραντίνα» στο σπίτι, απαιτείται απο τη Διοίκηση της 6ης ΥΠΕ και η ενεργοποίηση των δομών της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας με «κέντρο αναφοράς» το Κέντρο Υγείας Ιωαννίνων, σε άμεση διασύνδεσή του με τις ΤΟΜΥ των Ιωαννίνων και με τους ιδιώτες γιατρούς. Απαιτείται, ακόμη, η οργάνωση και η επιμόρφωση του προσωπικού των ΚΥ Αγροτικού Τύπου και των περιφερειακών ιατρείων, για τον έλεγχο και τη φροντίδα των κατοίκων των απομακρυσμένων περιοχών, σε διασύνδεση με τις κρίσιμες υπηρεσίες του ΕΚΑΒ.

Τα κύρια προβλήματα που υπάρχουν σε όλες τις υγειονομικές δομές αφορούν, κυρίως, στην έλλειψη υλικού ατομικής προστασίας των υγειονομικών, που δεν αρκεί για να καλύψει τις ανάγκες προφύλαξης όλου του προσωπικού και γι’ αυτό απαιτείται η προμήθεια επιπλέον υλικού. Επιτακτική παραμένει και η ανάγκη πρόσληψης όλου του επιστημονικού και λοιπού προσωπικού που χρειάζεται ο Νομός Ιωαννίνων και η χώρα γενικότερα, για τις αυξημένες ανάγκες λόγω του κορωνοϊού. Είναι αναγκαία η άμεση ολοκλήρωση των διαδικασιών διορισμού μόνιμου ιατρικού προσωπικού, ειδικά στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών των νοσοκομείων μας, αλλά και η προκήρυξη μόνιμων θέσεων εργασίας. Είναι, όμως, κρίσιμη και η στήριξη, εκ μέρους της Πολιτείας και των ιδιωτών ιατρών, προκειμένου να συνεχιστεί απρόσκοπτα η λειτουργία των ιδιωτικών ιατρείων και να αποφευχθεί η επιβάρυνση των νοσοκομείων, με την αναγκαία κάλυψη των τακτικών υγειονομικών αναγκών, των χρονίων πασχόντων και των απαραιτήτων εμβολιασμών.

Ειδικό και ξεχωριστό θέμα αποτελεί η φροντίδα των προσφυγικών πληθυσμών στην περιοχή μας και ειδικά στο μεγάλο «camp» του Κατσικά που λειτουργεί με την κάλυψη του ΕΟΔΥ. Απαιτείται άμεση ενδυνάμωση του προσωπικού και επίλυση σοβαρών θεμάτων, όπως η διαμόρφωση ξεχωριστού χώρου «καραντίνας» με τη συνεργασία του Δήμου και των υπηρεσιών της Πολιτικής Προστασίας.

Ας ελπίσουμε και ας προσπαθήσουμε, στο βαθμό που αναλογεί στον καθένα μας αυτή η πρωτοφανής «καταιγίδα» να μας βρει όλες και όλους μετά το τέλος της, υγιείς και δυνατούς και γι αυτό «μένουμε σπίτι», στηρίζουμε τους συνανθρώπους μας, ανησυχούμε και προσέχουμε.

 

*Η Μερόπη Τζούφη είναι Βουλευτής Ιωαννίνων (ΣΥΡΙΖΑ)
Αν. Τομεάρχης Παιδείας

More Articles ...

e horos logo